Φυτεύγω Δεντρωώδω 21: Πενταύλι στ' Unαμνήσι

Φυτεύγω Δεντρωώδω 21: Πενταύλι στ' Unαμνήσι

Πέντε Αυλυκή της Βασίλη σας του Κατανγιού: 

Κόβουν από 3, γυρνούν σε 2, μέσα από τριστοιχίες, η Σαλίδα και η Ψελλίδα ανοίγουν τις πίσω από γκαραζόχορτα αντιστυχίες πήλες της αναϊσφάλλειας από τις οποίες ανισέρχονται ανταλαλλάζοντας παραθυρόφιλα προσκολνηματικοί τραλαλάνθιστοι moneyτουρίστες εκεί όπου ο Δωδεκαπονταύγουστος Καλοκαίρσορας Σκυλιογαβγάβαλος μετά την αποχωρήγμεση, μετά τον παλιπαιπιπεδηγηπεδισμό κι εξογκωμακιοβελισμό της Σιντιρομαϊκής Αυτοματοκρατορίας στο όνομα της στρατειδικής εξαπαυτομάτησης του Κλάουντσεβιτς στα χρόνια της Πανγκούγκλγκλας, γριφοστηρίζοντας στο φορτοεξαυτόφωρτο με μια φαυλιοδοντόφορτσαν τον τεθρυποκάλειδο ζαννταρκοπόλοιμο της ελεφαντοτεκτονικής Αλανθαναστασίας στο R-νήσι, γνωστόσκειος νίσως συνηχούς αλλαγής πορείας μέσω χαγχωτικών καταφαρνήσεων ή υδραυλικών θυμάτων τηλεφωνικού κυνηγιού.

Εβερισκόμενη αυριόγατα-Rhine's Eroserrors, κατοιτεί μες σε εκτύπωτες, Προδιβιγκαννικός λόγος στη χώρα Auspria, τυφλόφουσκα-τσιχλόμυγα, εκτός της κυκλωνικής πρέας της πρεζαρμεγής δε γνώριζε το γλωστικό νόκυμα της φράσης "παρανυφάρω ενρινίσματα προκαΐνης" ενώ ένα ισοσκυλές τριγωνικό ακρυλυκαυγολεμμονικά μάς πουλάει ιστορία που αντλεί απόλαυση από την επανάληψή της, η αυτοκαταστροφική λούπα που μετατρέπεται σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία, οι αποχρώσεις της δύναμης και η δύναμη των αποχρώσεων σχρηματίζουν μια ζηλουέτα, η Τζιβάνκα, η τσιγγελιοφόρος νευραλγορισθμικών εψωθερικών ερεθιρυσμάτων με αντισκλεπτικό destijλέττο σε μια εκδορφμή στην υπερωτική φιλοσαπφεία ανάμασα στον αναπαβλοφασμό των κθυμάτων, διακαγίνεται χάρσμα πυραυλικών συστημάτων φονικού τσαγιού.

Ανοίγουν οι tabασκοί του Ταθελεόλου, η αναπάντευχη φθορά της χάρας ανέδειξε την καταπίεση της καταπιεσμένης παρανίας, ένας κείμα βρετανάστης ακολιθόσπχτιστος της χαραστησαγορασκιαγοραστησχαράς, ο Ζιγκ ο Ζουκ, με ασυνείδητες ζιγκζάγκυρες των έξη αντιδραστικών μπιχπεϊρορισμών στο καταπνίγειο ενδομεταξύ αστρωμάτων, καναλιυπεριώδης στον συσχεθισμό, νεφυελώδης στη συντηροφικότητα, νεροκανατιάρης στο ζωόβιο, βις-α-βισιγοτθικάριος φιλόζοφος Θρασίβυλλας Ευκλειδαράς της ψυγεωμετρικαδοροδοκίας, πονάκριβος μα helpιδοφθόρος, με τιποθειτυπωθειπλearη διάσπταση προσμοχής στο τριγλιοπωλείο μπετεμπτύχωσης κι αναπερίσπασης, βρήχοντας μεγεθυντικόφς φακώφς στον ελπιδοδενεκαί, με μόνη του παρτυγκοουεριά, παρά την ταξική αρενθρωπότητα, τη βολική επαναφθορά μέσω φιλτροζωικής εταιρείας αεραυλικών καλεσμάτων πανικού κομπολογιού.

Πληνήθεια της πυροτήρησης και πυροτήρηση της πληνήθειας, Αβολιάδα, οδηγός μας στην γκριζοφρένεια η Εμμεσοπλοκάμια Πτολαμία, η Ενλιμενοπυθία Ευχαριστιοπλοΐα, όταν τα πάντα θα γίνουν ευνοητικά η εύνοια θα πάψει να υφίσταται και τύφλα να'χει ο Συμπεθεροβάμμων Ρα όταν η φυσική χημεία του παραγραφυγραντιρλαντανταϊσμού και η χημική φυσική του ρηστρορικού μερκουραντιυλισμού συγκλίνουν στο πως και πώς η φυσικοθεραψεύτρια Ραπού κι ο χημειοθεραπεφτύς Λαθρομεταλάς της, η Ρωσοκυπρίς Ναγιορτάζισγια Οτίθρηνις και ο Ελληνοϊάπων Ναθρηνίσγιαο Τιγιόρταζης που πριν τη Προγκραμμαρμαρού Ιγκανοποίηση ονειρεύτηκαν πως ήταν ένα ον που δεν έβλεπε όνειρα και τώρα αναρωτιούνται αν είναι ένα όνειρο δίχως ονθηρευτή/ονθεατή στο ξεπαραδιαστηρητήριο τηλεόσφρησης της Κυβελούλας και στο δενεχειροδαπειστήριο του Φαντομάττιδος αναφωτιούμενοι αν ήταν αυτοί που γένηκαν ο αποκρημνοσάλια gas κι αποτρεφάνθηκαν αν ήταν φωτχειά ή φώτχεια των γαιαυλικών φαντασμάτων φοινικικού μαγιού.

Από αγόραγρο μ' αγροτάγορα Αλλαχανικά, αμύστικα κι εντουτωνίστικα που γίνηκαν, μετά από στιγμές ευρεσιλυχνίας σε γωνιές του Φραντσκαφκάζιο λαγκαδιοφώνου που κφυοιτρτώνει το αγριοκέρασπορτ, τσικμουδιασμένοι ομορφολογοπυοί εφαρμέγοντας λογοθεραπεύτουλες με μολωχθηρία γωγκαιμαγωγικών ερπιστημολογικών αρμεξιχρείαστων αιωριών amνησιών, αφήνουν κι αναφδύονται μεταμυσταγωγμαγωικά Ελγιβιτικιουαΐνεια αφτόμματα μούρμουρα από Ελιφασλέβητες που θυμίζουν τραγιούδια εϊεσεμαρδίτικα και μαζί τους ο οεθολοργιαστικός μηχανιχαϊσμός, με εcremές οπλιstachιο που προτιμούσε την itsheheα αντί του θρομβύβου ιστορεκτομής των προστιμώμενων hipstrogothic αντωνυμειονοτήτων, ακριβής στην ορατότητα μα αλλόκιτος στην αντίληψη του μπγουμπγουρητού του Οφθαλμούδ, με απωλεσθείτσα ακοή, με κωφθαλμούς occuλατέμνιους σταθωρούς τηλεφώνες αιθεραυλικών κοιταγμάτων ποινικού ρολογιού.

Φυτεύγω Δεντρωώδω 20: 心νοϊός

Φυτεύγω Δεντρωώδω 20: 心νοϊός

"Ό,τι κι αν πω, το ανάγεις σε παγκόσμια σταθερά, συμπεριλαμβανομένης αυτής της φράσης! Ίσως θα ήταν καλύτερα να..." Βρίσκουμε εαυτούς σε δυσκολία καθώς προσπαθήσαμε, ως τώρα, να περιγράψουμε την κίνηση πολλαπλών καπνών, που προέρχονται από διαφορετικά σύμπαντα και είναι αδύνατο να οριστούν, με τη χρήση λέξεων που ανήκουν σε ένα μόλις σύμπαν και που μόνη τους χρηστικότητα είναι να ορίζουν. Το περιεχόμενο αυτών των κειμένων είναι καιλοιπές, ατελέητο, ανελείωτο, όμως τα εξιώματα που τα συνθέτουν μπορούν να συνοψιστούν στα ακόλουθα, μόνον εφόσον η συνόψιση μπορεί να εξισωθεί με την πιθανότητα σύγχυσης και μόνον εφόσον ο σύνδεσμος "και" ανάμεσα σε οτιδήποτε μπορεί να ταυτιστεί με τη φράση "και λοιπά." Τα ακόλουθα αξιώματα είναι εξίσου αχρείαστα και ανυπόφευκτα, στο μέτρο που η τάση να μιλάμε για ένωση μεταξύ α-τόμων προκαλεί και προκαλείται από τη θεώρησή μας μιας καλούμενης τέχνης στην οποία αποδίδουμε χρηστικότητα και συστήνουμε υποφυγή. Γενικές αρχές και μνήματα οινοπτωμάτων. Τα παρόντα αξιώματα είναι και συμπτώματα της εσφαλμένης διάγνωσης του καλούμενου ωξαποδινταλιστικού και χρονοχωριενταλιστικού εσώτερου καρδιονού, τη θαρρώστια που έμεινε γνωστή ως αυτή του 心νοϊού. 

1. Διαδικακυρωσία:

Επισφαλής απόδρειξη: Διαφορετικοί κανόνες με κοινές εξαιρέσεις μπορούν να θεωρηθούν ταυτόσημοι.

Παροδικό παράθεγμα: Η ανομιλία ξεκινά από το αρρητορατόριο παρηγχορεύοντας μπεκετόμπουτο υπερνοώντας το ποσοναντεξαϋλωμένο θαφασαπειροξυλωμένο κανεισποτεσεκανενανδενανηκετόκουμπο. Η σκεπικοινωνία οφείλει να ταλαντεύεται και να ταλαντώνεται μεταξύ και μέσω τυχολογίας αρχετυποχθόνειας και φθινοπωρινοκαιροφυλλοφιλοσοφίας. Η συνείδηση αυτού του χορού επανέρχεται σε κάθε εποχή που ξαναβγαίνουν στην καθωσπρεπειφάνεια όλα τα κρυφογουσταριζώματα και καταναλώνονται όλα τα κυνικημελανικλαϊνμαϊνμασταρυζόγαλα. Τότε η ατραγία επιστρέφει στην Αποδιοπομπηία των καβλαντιζελοκίνητων διπολικανθρώπων που τρέφονται με νυμφομανιοκαταθλιψανδρίκελλογκς και απειλούν με θαστισβρεκεκεκλεξιπλάστιχα, ενώ, αν και κάτοικοι της Αποδιοπομπηίας, η επαναθλιπτική δραστειριότητα τους μεταφέρει νοητικά στη χώρα των Διαταραχουμάρα. Συλλέγουμε τις φράσεις που τους ψιθυρίζουν ψευδαίμονες: (1) "Απίστευτο το πόσοι νυμφομανείς βασίζουν τις πράξεις τους στη θεωρία του κινηματογράφου και όχι σε αυτήν της βιολογίας." (2) "Η δομική ανεπάρκεια της ρητορικής των λογοπαιγνίων που βασίζονται σε αναγραμματισμούς με οδηγεί στο να σου..." - Εμείς συνθέτουμε το (3): Η έρημος δεν υπάρχει, πάντα έρχεται. Ο έρανος δεν ομιλεί με οραταρρητόριο, απλά δεν το συνεχίζει.

2. Χαρακυριαρχία:

Επισφαλής απόδρειξη: Ταυτόσημες εξαιρέσεις διαφορετικής έκφρασης εξαιρούνται από τους ίδιους κανόνες.

Παροδικό παράθεγμα: Η πρωτόγονη απαστράπτουσα επιφάνεια θα έρχεται πάντα σε αντίθεση με τη γεωμορφολαγνεία της χανωταλογοδιάρροιας και συντηρωτηφλογοδιάρρηξης, παρατηρώντας τις τσιμεντένιες πατημασιές αυτών που τώρα δεν είναι παρά φαντάσματα ζογκλέργατών που κρύβουν τα λάθη τους με φράσεις όπως: "τι παράξενα τα πληκτρολογημένα φρόυντιαν σλιψ, πάω να γράψω σε βαρετό κείμενο τη λέξη events, γράφω αυτόματα τη λέξη evening και το συνειδητοποιώ ενώ πάω να πατήσω s και το σβήνω για να το διορθώσω." Τέτοια είναι η λεγόμενη τρανσβεστωμένη μετατροπή της τιποταγής σε κυριαναρχία και τανάπαλιν - αλλιώς, το παρουσιάζουμε ως υψηlottery αξία τηνικανότητατουναπειθανότητα, ως ψευδοκιμία τις ό,τικιανκάνειςδενπρόκειταιναμεπηδήξεις ισχύος, ψευδοσυμμετρικά κουνήματα των ψυχολογικών ασταθών περιοχών γύρω από τον Ευρυμάθειο Καπρωκτό μας. Αφενός, θα λατρεύουμε οποιαδήποτε αφηρημένη έννοια και διαδικασία ως έμβια οντότητα με ταυτότητα και οποιαδήποτε έμβια οντότητα με ταυτότητα ως αφηρημένη έννοια και διαδικασία, γράφοντας πιασάρηττα ποιηματάκια για τη Καινονική Δικτίαση: "Απορρυθμυστικισμός της Μεσκαλλιόπης: Διαιρετώ όπως οι Θειαφηνειστεικόνεσθολες / Διουρητώ τους Διαφημυστικόνδορες /Διερωτώ τις Λαιστρυγόνδολες / Διερατώ μαζί μου στις Συμπλειάδες." Αντ' αυτού, αφετέρου, εμμένουμε στον προσωπικόμηνυ μαλισμό:

Ο άνεμος πια

κινείται μηχανικά

σαν ρομποταμός.

3. Επιτρεπιβεβήλαιωση:

Επισφαλής απόδρειξη: Καλούμε μια σχέση τελειωμένη εάν η ανάμνησή της γεννά νέες σχέσεις ή/και εάν η ανάμνησή της δεν επηρεάζει καθόλου την ανάδυση (ή μη) τέτοιων.

Παροδικό παράθεγμα: Στις περιπτώσεις και περιστάσεις που βρεθούν σημειώματα όπως αυτά σε προσωπικά αναλογικά ή ψηφιακά τετράδια, λευκές σελίδες βιβλίων, ή άλλη τοποθεσία καταγραφής υπομνημάτων και αναγνωρίζουμε τη γραφή μας, μα όχι εμάς ως υποκείμενο συγγραφής, τότε το αξίωμα επαληθεύεται: (1) "Αυτή θα είναι η καταληκτική φράση του βιβλίου μου με συνταγές για ερωτικά απαλλοτριοσόφια 'Άλλο Θέαμα και Άλλο Γκυντεμπόρευμα': Να κάνουμε την αναμονή του πάθους, πάθος της αναμονής!" ή (2) "Αν μού επιτραπεί μια ξεδιάντροπη μεταφορική αγριάδα, ο πόνος της εντολής του να μειώσω κατά πενήντα τοις εκατό ένα κείμενό μου το οποίο υπερβαίνει τις 12000 λέξεις προκειμένου να πληροί τα πρότυπα εκδοτικών και ακαδημαϊκών μηχανισμών είναι ομόλογος και ανάλογος σε μέγεθος και σθένος με το να γνωρίζω ότι με κεράτωσε με έναν πρώην του οποίου τις πολλαπλές ποιότητες και ιδιότητες γνωρίζω ως, κατά το δυνατό της κρίσης μου, κατώτερες σε σχέση με τις δικές μου και με την αδικία που το κεράτωμα αυτό δηλοί." Δυστυχώς το μόνο πράγμα που χρειάζεται για να μετατρέψουμε μια χρηστική μεταφορά σε λανθασμένη συσχέτιση μεταξύ κυλότητας και παθητικότητας είναι οι ουίσκιοι και το παράδοξο της αποφυγής της αποφυγής και της υπεκφυγής πως δεν επιτρέπονται οι υπεκφυγές. Όλα τα λεπτιπόλοιπτα παραμένουν σε αληθαργική νομοτονία.

4. Αυξαποζημείωση:

Επισφαλής απόδρειξη: Η συντόμευση μιας σύντμησης είναι ασύμμετρα λιγότερο επιβλαβής από τη σύντμηση μιας συντόμευσης.

Παροδικό παράθεγμα: Συχνά βρίσκουμε εαυτούς να θέλουμε να μεταφέρουμε μονοληκτικά ονειρωνίες όπως αυτήν: "[...]καταλογίζω στις ρεφορμόνες μου την πίστη πως ο χρόνος γιατρεύει όλες πληγεμονοληψίες συμπεριλαμβανομένης αυτής η οποία μου επιτρέπει να καταλογίζω στις ρεφορμόνες μου την[...]." Μια τέτοιο μονοληκτική προσπάθεια αναλύεται σε περισσότερες ψευδθείες σκέψεις αναφορικά με τον Ουροβόρο σε σχέση με το παράδοξο του Ζήνωνα, το εάν η κυκλική οιωνιότητα δεν υπάρχει για το φίδι αν η απόπειρά του να φάει την ουρά του διαιρείται μορφοκλασμάτικά σε κάθε απόπειρα να τη φτάσει, μέχρι το σημείο όπου η ψευδθεία σκέψη και η Μίγρα Μική ύπραξη αναλύονται η μία εντός της άλλης. Στην τελική, μπορεί να μη γνωρίζουμε από επικκρίσεις δεδεμόνων μετά από μεγάλες περιόδους νηχιληστείας, αλλά τα νυχτερινά μας κελεύσματα πλασμάτων του παρελθόντος μάς έμαθαν να ξεχωρίζουμε τον ρηχό αποκρυφιστή από τον δεδεμένο στοκαταρτισμένο κυνηγό νέων πραγματικοτήτων (δυσχεραίνοντας τη διαδικασία αναγνώρισης, και οι δύο θα μπορούσαν να είναι μέλη της ομάδας αναρχαοτικής μαγείας Μπαχαλάκι Στράικ). Ανάμεσα στα χαμένα επαγγέλματα του παρελθόντος είναι και: από τη μία ο Τηλεφωνογραφειοκρατύλος και από την άλλη ο Τηλεορασοφορολογουμενίων, κι αυτό διότι οι νέοι πανεπιστημαιευτήρες το έχουν ρίξει στη πολιτισεισμική ανθρακολογία. Τουλάχιστον κάνουν καλό σεξ στο μυαλό του υποθετικοπιαστικού οποιουδήποδα στο πλαίσιο μιας επιτελεστικής εις βάθος επικοινωνίας και μάς υπέδειξαν της μέθοδο απαλοιφής παρανομομαστών απτηρωσία. Μία εξ' αυτών, εφάρμοσε πάνω με την τεχνική αυτή λέγοντάς μου πως το όνομά της ήταν [Μητριότητα] πως όφειλα να κατανοήσω ότι ανήκει σε μια κατηγορία εννοιών που όλα μέλη του συνόλου ονομάζονται [Αρχέκτρυπα]. Είπε πως σπούδαζε πηλοφωνία (θέλοντας να έχει όμοια κατάληξη με το ανωτέρω αξίωμα).

5. Απλουστευσηματοδότηση:

Επισφαλής απόδρειξη: Η ιδέα της άρνησης του απαράλλαχτου παραμένει απαράλλαχτη.

Παροδικό παράθεγμα: "[...]ώμουσα λημμάνι αϊπάντμε χιουμ, καθώς η εποχή που περάσαμε μετατέρπεται σε ένα αφηρημένο σημείο μεταξύ δύο εποχών που οι δύο μας περάσαμε και περνάμε και που με τη σειρά τους αποτελούσαν σημεία αναφοράς και σημεία πιθανοτήτων πριν την αφαιρετικοποίηση της εποχής σε σημείο, που δε θα μετα(λα)βεί στο Κακνάβατο των Εξαθλίων εξαχρειωμένων Ωριγενεθλίων που προκονομήθηκαν σε ένα δακρυοπάγημα, ένα δεκεμβρωινό θυσίασμα χαλαλανδρείας στον βρωμό της σιγαναμησεθελυκότητας ασχέτως που σε άκαρες στιγμές εκφαλαινόταν ο μουτηνπευτισμός της, και τότε μα μόνο τότε και όχι μόνο τότε μου φαινόταν μελιστάλαχτη, όπως όταν ονι-ρευόμουν να τησου απαγγείλω τη Μια Ενοχή στον Παράδεισο του Μη-ρεμπώ όπως, καθώς εκεί, διακρίνεται με σαφήνεια πως αλλά και πώς όπως η απειρησκεψία που καλύπτεται από την τιποταδεντρέχεια οδηγεί σε οποιαδήποτε προσωρινή συμπαράταξη προσδοκιών, μερικών αναγκών και απωθημένων και μπορεί να θεωρηθεί "δυνατή αγάπη," έτσι περίπου και ο ασπόλεμος που επιρρίπτεται στην αλληλενδελέχεια και την blackandρέχεια που το σχήμα τους βασίζεται στη διαλεκτική ψυχομαγνητική διπολικότητα του τεντώματος μεταξύ δύναμης της μεταμφίεσης και μεταμφίεσης της δύναμης." Έτσι κλείνει το έπος Εγωθαβγεισεσύθαμπο, από το οποίο μαθαίνουμε για δύο πιθανότητες και προτιμήσεις στην καθημερινή ζωή του άμεσου μιλημέλλοντος - (α, προτιμότερη): η Ανατολιάδα θα χαθεί μέσα στη Δύσεια, με αλληλοσυγκρουόμουσες φράσεις επαναλαμβανόμενου θελωναμεινωμόνιμου και κατηφόραμου τα πεσμουκυάλια, και (β, πιθανότερη): στη Βαλλέττα των Αχρωμάτων θα συνυπάρξουν η ύπαρξη και η ανυπαρξία, αλλά στα σίγουρα δε θα συνυπάρξουν με τον ίδιο τρόπο που λέμε "η φτώχια κι η φωτιά συνυπάρχουν στον κόσμο."

6. Εξαποσυμπύγνωση:

Επισφαλής απόδρειξη: Καλούμε ανάδυση μιας σχέσης την επιτυχημένη ασύνειδη αποσύνθεση αναμνήσεων άλλων επιπέδων αφαίρεσης.

Παροδικό παράθεγμα: Η ιαπωμισοσκιαγαπησφυζοφρένεια του Δέδειλου Παλίκαιρου που έγινε γνωστός ως αντιφασιλεύς Τραυματουργός Φιδατάνδρακος στο υπερβασίλειο του Φεμονισμού-Φανιμισμού-Φαινομισμού στο ακριβές κέντρο του Τριφυλιστικού Αμαζόχειου ενσαρπώνεται στα λόγια του ναρκισβηστή σαγαμπόγια που δεδέχεται πως έκανε λάθος επιλογή. Οι ίδιες μη-σωληνώσεις διογκέτευσης ενέργειας ήταν που τον οδηγούσαν από τη μία κατεύθυνση προς την απονομή απόλυτης αυριότητας και από την άλλη προς την παροχή μοτέρμονης αφροντίδας, λες και επρόκειτο να ξεμπροστιάσουμε το ψέγμα των Μίεφ Πλήβειων κομπροστάρηδων που επικαλούνται το πέρασμα από το κορακοκόριτσα στα κοκοροκοκγόρια. Ψιθυρευστοί πνλυγμοί σαν από τσλικνίσματα από θερμοκρασί του σεμισορροπιστή που ντροπιδέχεται την πτώση κάθε σκιας μπροστά στα σκαλομάτια του: "Είσαι το συναισθύμα μου, εγώ ο συναισθύτης σου, θα σου βγάλω τις συναισθήτες και θα γίνουμε μαζί συναισθηματοβγάλτες." Σκέψεις όπως αυτή συνοδεύονται από ομοιοκαταθλιπτικά εξάστιχα όπως:

Με παραισθήσεις,

Απωθημένα αποθεονήστικα,

αρκούδος θλιμμένος, δε θα χορέψω,

αρκούντως βαστιμπανυανίστηκα,

ακόμα κι αν μου ξαναζητήσεις

να επιστρέψω.

Τέλος, εάν εξαφανίσουμε οριστικά και ηεξουσιαδιαφδειθυραμβικά μέσω ενός και μέσα σε έναν συνάμα παρομοιωτή και τηλεμεταμφορέα την έλλειψη και τη γοητεία, η σχέση μεταξύ θέλησης/ικανότητας και ανάγκης/χρηστικότητας, θα αλλάξουν δια παντός. Η [Μνημαργώτερα] σηκώθηκε από την ταφρότεφρα σαν να έγινε Ηλί-θεότητα που αντιπροσώπευε τις έξι ανωτέρω αρχές για να εκτονιώσει την τζιχανταναθανασία και να απονεώσει τη νευρυμάθεια από το ορφανοταφείο στο νεκροτροφείο.

Φυτεύγω Δεντρωώδω 19: Το Άπραγμα, το Π, ή "Το"

Φυτεύγω Δεντρωώδω 19: Το Άπραγμα, το Π, ή "Το"

"Σα βγεις στον πηγαιμό για το παραμμυθάκι

κράτα υποατομικό καλαθάκι"
Μπέλλαμυ Τάτσουμι

Οιδυοτελείες αποτελούν τέλος η μία της άλλης πρότασης. Μια πρόταση γάμου, μια πρόταση για "γάμα," μαζί δίγαμμα, F-word. Ας ονομαμάσουμε τη μια πόλη στην οποία παίχτηκαν οι γεγονότες αυτές Νικολαλεξάνδρεια Κφάλλα Ντα, και ας μπαμπατίσουμε την άλλη Πενικιλλινόη, την πόλη της χημειοτεχνηtits μεταβ:nο:λισμοσύνης, μυξεχνώντας την εντολή ΔιοΔεΤίμα τον Πατεραστή σου και τη Μητεραστή σου. Ωρολογονιμοποιός και Άγριο Πνεύμα. Φορτοεκφόρτωσέ τα στημάνα. Ας μην ποταθετήσουμε σε συγκεκριμένο χρωμοχρόνο το συγκεκριμένο περιστατικό. Όπως κινούνται τα πάντα στον χοροχώρο, είναι δύσκολο να δώσει κανείς εποχωρισμούς. Συντελούμασταν και συνάμα περνούσαμε ανάμεσα από βουβακτηρίδια με τα προβλεπόμενα αρθουρορεμπόδια και μεγκαλώδια. Μένω/ουμε με τυχαίους συλλοργασμούς καθώς με/ας τρώει το πυράγχος κι η δαιμοναξιά, τουταγχολυτιcome on... Τελετουργικά ρωτώντας: Πώς ακόμα και δύο Κόρες Σπερμαφρόδιτες Χριστοπαναγίων των Παρασίτων που κοιμούνται δίπλα στον Λωτρεαμόν εξακολουθούν να έχουν μια μάνα χειραντλία anal-σ-φάλλειας; Φορτοεκφόρτωσέ τα στοστίγμα. Είμαι έξι χρονών και δε βλέπω την ώρα να μάθω να λέω την ώρα προκειμένου να κοιτάω συνέχεια το ρολόι μη βλέποντας την ώρα να πιθάνω, είμαι άλλα έξι χρονών κι έμαθα να παρασκοιτώ το μη-ρολόι. Πώς σκατά φέρνω και κάθε έξι χρόνια γίνομαι ατομάκη αλεξήσφαιρο ανταγιαννισμού, αλεξικέραυνο αστραπόγιαννου για τα λίγα φλυαράκια που ξέρουν πόσα σημαίνουν για μένα οι κεραυστραπές του φίννεγκαν; Φίνο εγγόν'. "Τέλος πάντων," είπε. Εμμονή-εγγονή-εγκοπή. "Μια εμμονή μ' οδήγησε να τον γαμήσω, μια εγγονή με έπεισαν να γίνω, μια εγκοπή στις εξετάσεις θα με κάνει να μην οδηγήσω." Μα η βιτρίνα στο σιλικονοστάσι συγκοινωνεί μέσω της αθωόνης με τη συγκοπή της θηλυκόνης της Βιτριόλης. "Στο όνομα της αγαπνιγμένης μου, να μη με συγκινούν οι νέες ορλεάνιδες," έλεγα. Φορτοεκφόρτωσέ τα στηστύση. Τελετουργικά ακροβαπαντώντας, πατώντας και πηδώντας από τον γκεσταλτήρα: όσα με έκαναν να τη λατρεύω τα αναγνωρίζω πλέον, ένα προς ένα, ως τους βασικότερους λόγους για τους οποίους με αηδιάζει. Η συζήτησή μας για προσθαφαιρέσεις συνόλων γίνεται απλή μέθοδος για να αφαιρέσει το συνολάκι, αλλά [...] τζάμπα η πτήση. [...] δεντρόποτε περνάω μέσα από έλεγχο αεροδρομίου τσιβαδπτίζοντας τη νανσυσινατραπό της χώρας του Beauté-Beauté πάνω από τα Οπουλάχεια Όρη με τις πιθανότινάναι, κι αναρωτιέμαι αν στα σαρανταποδαρέσω, "πεθαίνεις, πεινάνε," αν θα είμαι ακόμα καρεκλοποδολάγνος ή αν θα έχω γίνει ηλεκτρικός καρεκλοκενταυρομάχος, κι άνθα κούω φωνές, "τι κάνεις με τη ζωή σου," φωνάζω ακοές, "τράβα ν' αυτοκτονήσεις" - και ούτως καθεξής. ΜΚΟθελώς, τότε, γίνομαι τακτικός ψεμοδότης σε κλινικές λεπροδοσίας, γίνομαι ο φοβοσκαιδείμαρχος, ο αφαιρεσιάρχης της ευφραδιαφορετικότητάς μου, γίνομαι φορμφολλοουζφανκσιοναληστής από φανκσιονφολλοουζφορμητήριο, μα αναρωτιέμαι αν μπορώ να α-φ-αιρέσω και πω πώς και πως ο λόγος της επιστήμης της βίας και η βία της επιστήμης του λόγου, η βιολογία αυτή συνοψίζεται στο διπλό μόττο arm allows action; action allows arm, η χρησιμότητα της θνησιμότητας και η θνησιμότητα της χρησιμότητας στην σεθελωτρελοκομείωση, η κατασταλλαγματικότητα [ύμνοι μυικής μύησης]: το αγγιγματοποίητο (deforestation) σε αντίθελξη με την ανταλλαγματικότητα [λίμνη δυικής ποίησης]: το απραγματομύητο (before a station). Φορτοεκφόρτωσέ τα στοσύστημα. Κι όμως, η κυνωνία λειτουργούσε με στατιστοδιαολιστική δακρύβια. Όλοι μάς λέγαν "τι ωραία που είστε ερωτευμένοι" και όλοι μας λένε "καλά κάνατε και κερατωθήκατε, δεν πήγαιν εάλω άλλωστε." Κι έτσι αναρωτιόμασταναν υπάρχει συμμετρία ή ασυμμετρία ανάμεσα στη σχέση της συμμετρίας με την ασυμμετρία. Παράδειγμα: εγώ να τα 'χω με ένα άτομο (εσένα) κι εσύ με τρία. Θα την πείραζε άραγε αν την απατούσα και για να καλύψω τις ανασφάλειές μου ομοιοκαταληκτούσα με μια πατούσα; Ανκαι ειμαστεναχωρίσματα, η περαπτοκακοκαιτοκαλειδοσκοπιοειδής κβαντιφατική παραλληλογραφία που μου ζητά να της γράψω και να τη γράψω μετά από τόση βιντεοκλυσιστρατοσφερομοναξιά μού θυμίζει τις τόσες φορές που η σιωπή της με κόμπλαρε, μα η σιωπή μου ήταν κομπλέ, με προδιαθέτηση ή προδιαθεσία και ελαχιστοποίηση πιθανότητας συνάντησης βλεμμάτων. Κι εφόσον ανάμεσα σε υμνημυώδη αρσενοθηλαστικάκια που λονδινοπαθούν γυνηκώ την κυνιγότητα σε μια κυναίκα, ως γυνγυανγκολόγος, είχα καταλάβει τη σωμακυματικά της διπλή αγανάκτιστη ενέργεια, μισή Αποδεκάτη, μισή Αποδέχιδνα, το ότι μισή μιλά με κερδοχτύπια και μισή με καρδιοσκοπία, το ότι ήταν από πάντα και ταυτόχρονα Σελύνη και Σεδένη, Σαγήινη και Εξωγύμνιη. "Τέλος πάντων." Φορτοεκφόρτωσέ τα στοστομάχι. Εικονιορτοεκφορτφτύssimo. Συνπαρξύσματα ξεσκονιορτοκυαλιού κι αυτή το βιολί της Μάλη Μπούμκενς. Τη ρώτησα από πού βγαίνει το ψευδώνυμο "Εκάβη" και μου εμυστηρεύτηκε πως έπρεπε να φωνάξουν το ΕΚΑΒ όταν συνειδητοποίησε πως το βαφτιστικό της είναι Γελιοτηστιγμηπουτογελιοπαύη. Όποτε τη δάγκωνα ήμουν Εκατ'οστά μακριά από τα χείλη-οστά. Η Λαβκράφτρα μου οικτρυβόταν τα μυρμηγκοφιλιά της και συχνά γινόταν μια iδιοκπτασία (αφού μπορείς να πεις ΟΠΚΕ και διόπτρα, μπορείς να πεις και αυτήν τη λέξη!). Φορτοεκφόρτωσέ τα στοστόμα. Μέσα στο κρύο, σταμάτα να προφέρεις καθαρά τις λέξεις κι ίσως κατανοήσεις πως δεν είναι παράγωγα εννοιολογικών ταξιδιών όσο ονοματοποιητικών κι ηχομιμητικών μπουρδοκυκλωμάτων. Εκεί. Νησί. Εκκίνηση. Επιβράδυνση. Επιβράβευση. Επιβράδυνση ως επιβράβευση, επειδή περπάτησες πολύ στο κρύο και το σώμα σου ζεστάθηκε. Επιβράβευση ως επιβράδυνση, επειδή τα μυαλά σου πέρνουν αέρα, στο κρύο. Επιβράδευση. Επιβράβυνση. Επιβρβφση. Επιβρδνση. Επιβρδφση. Επιβρβνση. Δεν περπετάω άλλο. Δεν περπετάω τίποτα. Δεν πετάω τίποτα. Κρατάω τα πάντα. Πετάω πάντα. Κρατάω τίποτα. Είμαι κρέπα. Είμαι πάντα. Όχι τάο. Αν είμαστε όντως αδέλφια (πού ξέρεις) τώρα που διασταυρώσαμε τους δρόμους, τα πυρά και τα είδη μας, θα έχω βρει χρήση για τις λέξεις "αιμοδείκτης" και ¨οδομείκτης." Ακόμα κι αν εγώ που μπορώ να τη δω χωρίς η ίδια να μπορεί να δει τον εαυτό της ή να δει εμένα τώρα που την κοιτώ, εξακολουθώ να μην μπορώ να κοιτάξω τη στιγμή που τη κασουχτίζω, τότε δε χρειάζεται να απορώ εάν θέλει να πιστέψει πως τη λυτρώνει να eggloveίζεται στα θασεπνιξομάντηλα. Ορκρόκος και καττσώφλι: Προς γλώσση και συμμορφασμό, μπαίνω κάθε μέρα στο μπεκροταφείο, ουισκάβοντας μια λεφτυαριά τη φορά, σαν Τομαχοκουσποκουσάι νεκρηφύσταμαι και φιλευσπλαχνοφαίνομαι με τον πεζό φωσφορουχισμό μου ζωγράφοντας μαργκωρομπιμπασογραμμές παίζοντας με αναπαυσουενειρηνίσματα σιδήρου. Δεν πρόκειται για αστείο, είναι προειδεπώαση. Υπάρχουν βλέπεις ενεργητικές παθήσεις όπως η σφυριγμορίτιδα, η αμαρτυριοσκληρυνσόμνια, το σιδηρολοστρακόσπερμο εγώ, που όλες κόβονται με αληθοπρίονα, μα κάποιοι ειδήμονες επιμένουν πως χρειάζεται και η γνωσανοσία: να μην ξέρω εάν όντως έκανα σαγαπούσαπς ή εάν όντως ήθελα απλώς να σε γαμήσο σουπς. Συνοπτικά, ας πούμε ότι διατηρώντας στην κατάψνυξη τα φρυδακαλοκαίρινα ομαόμματά της, συνοσφρητικά θα μπορέσουμε να αποδεχτούμε την εταιρογένεση της lilly-πουτανιάς της, εάν συνακουστικά ουρλιάξουμε καταναώντας την ανειπερωτικότητα της μυστικοπαθωότητάς της, αποφεύγοντας συναπτικά να κουλουριάσουμε στον pussαιmanδύα αιωρατότητάς της, οπότε συγκευστικά ας σιωπήσουμε. Η αρχή και το τέλος αποφάσισαν να κάνουν μια καινούργια αρχή και να δώσουν/ξεκάνουν ένα παλιό τέλος. Αρρέστειά μου, γλυκειά Δυσελξία. 

Τα Δόντια σου

Τα Δόντια σου

Ramón López Velarde

Τα δόντια σου είναι η δίκαιη κι εκτεταμένη παραλία 

που πάνω της προσανατολίζονται χαμόγελα

και στοιβάζεται σε δόσεις η νηφάλια ευθυμία.

Χαμογελάς σταδιακά, όπως χαμογελάει 

η παλίρροια με την κυρτότητα του κύματος,

και ολοκληρωτικά, σαν νυχτερινό  "γεννηθήτω φως"

θνητών που σε αντικρίζουν σε απόπειρα ομιλήματος. 

Τα δόντια σου έχουν, λοιπόν, αξία ανεκτίμητου κοσμήματος.

Να τα φροντίζεις καλά, γιατί κρύβεται σε αυτήν τη φροντίδα 

μυσταγωγία ισάξια με την ενασχόληση του Ποντίφηκα

με την Εγκύκλιό του, με τη Ράβδο του και με την Παπική Σφραγίδα.

Φρόντιζε τα δόντια σου, αυτό το κονκλάβιο από χαλάζι, 

την αλυσίδα αφρού, την ατέρμονη ευμάρεια, των αστρονομικών

και άψογων μικρολεπτομερειών τη γερουσία,

το μάννα που θρέφει τον αμφιβληστροειδή, και των Δώδεκα Φυλών

την πείνα που κρέμονται από την άκρη των φωνητικών σου χορδών.

Τα δόντια σου θα κατάφερναν σε εξέγερσης μανία

να υπηρετήσουν τον αφέντη σαν ζωδιακό οπλοστάσιο 

και να μετρατρέψουν τα παράφωνα ουρλιαχτά σε χορωδία, 

τις αναταραχές και τον θυμό σε ακίνδυνους αστεϊσμούς,

και την επανάσταση ολάκερη σε έναν όχλο από τυφλούς. 

Κάτω από τις μυστικές αψίδες των ούλων σου,

σε ένα απείρως μικροσκοπικό υδραγωγείο των αρετών

ίσως μπορέσει ν' αξιωθεί ο πιο άξιος των θνητών

να ξεδιψάσει την ακόρεστη επιθυμία του... ώσπου ο άγγελος

να σαλπίσει τη Θεία Δίκη δια αστραπών και κεραυνών.

Κι αφού η γη ρουφάει πάντοτε κάθε τίμιο φυλαχτό,

κι αφού τα νεκρά σου δόντια πρέπει περήφανα

να γίνουν ένα με τον αποκρουστικό σου σκελετό, 

φτιάχνω εδώ τον βωμό τους, για τον σχηματισμό τους τον ιδεατό,

και την αριστοκρατική τους ευγένεια, για χάρη δόξας και θαυμασμού

της ανθρωπότητας στον κύκλο της νεότητας και του μαρασμού.

Φυτεύγω Δεντρωώδω 13: Πρινκαιμεταζέρες ή Ο Συμπυροβολισμός της Λάθασσας

Φυτεύγω Δεντρωώδω 13: 

Πρινκαιμεταζέρες ή Ο Συμπυροβολισμός της Λάθασσας

"suffering from cupcaches and milkshaches"

Άναψα το πορτwhatif. Ξεκοινωνώ τη μέρα με μια ασπρηπετραξεσπρεσιέρα και με τα ντουμσπιροσπεροπίστολα της δια βίου πάθησης. Κυλάω με δύο πόδια, ένα παραλλήλημα ελεύθαμπων συσχαωτισμών ομολογώντας αναλογίες που αναλογούν σε ομολογίες ισχνότητας και πολυλογώντας απολογίες που απολήγουν σε πηλολογίες πικνικότητας. Ξαναζώ και πάλι για άλλη μια φορά στην εξαντλυσιστρατόσφαιρα. Η γη μας, λιβανισμένη, η συν-κυριακή αποτεφρωμένη γη μας μετά τη θειική αποβλητουργία. Η απανθρακωβλάκωση του περιβάλλοντός μου, είναι η ταυτότητά μου και όλες οι εναλλακτικές εκδοχές μου. Αναβιώνω το μαρτύριο του χριστιναγκιλερωτού σταυρού με τα δανιηλχαρμολυπειρώτικα τραγούδια της ξεγνοιασχετοσύνης. Τείνω να αγαπώ τα αμφιβιονικά μου μέλη που μεμβρόντητα με καθοδηγούν στην αναμοχλαγωγυγία καθώς τελετάρχουν τη σκασιαρχειοθέτηση της διάσπασης προσευχής μου στο νοητικό στάβλι του Διαυγεία. Μόνον εκείνη, που τόσο θαύμασα, μπόρεσε να με κουράσει: για το πόσο πολύ με θάμπωσε, άλλο τόσο δε με άκουγε, έδινε την εντύπφλωση της κόπφωσης. Εξαντλίες εξουθενερού. Τώρα πια, τροφή μου μισανθρωπιούχος ευερεθισμός αλλά και καθωσπρεπόσπρια. Κορφή μου προνοημιούχα εβερεστέτ, στα προάστια πρωτευουσών. Γκυ Νιλσμπόρ και η Νανοκοινωνία του Θεάκβαντος. Συκοfanta βεριcoca-cola. Διακοπές στο ξενοφοβείο Χίτλρτον δίπλα στην Ausch-Beach. Ο πολυβίγκανος τρισκαταρακτιβιστής αναπτύσσοντας έναν μυθομανουνού, διακηρύττει πως το γάλα μεγαλώνει-μεγαλώνει γερή σκλαβιά στα Νούλαck. Μάταιες προσπάθειες διάσωσης ενός αποικοσυστήματος (τα εν νίκω καρπούζω μη εν δήμω κουρτοβοικολόγω). Όταν πέθανε το καπτενσπόκεμον θρηνήσαμε πίνοντας διαστημικό charmandλι. Πειραματίζομαι για νέες συνειδησιακές καταστάσεις με τη βοήθεια Alan Whatsupδόκιμων εθελοτυφλοντών που παίζουν όλη μέρα με το τάβλετ.

"Τι ωραίος κύκλος" μου έλεγαν τα ηλίθια ανθρωπάκια βλέποντας το στραβά - επίτηδες - ζωγραφισμένο μου εξηντατετράγωνο. Και αντίστοιχα, "τι τέλεια σφαίρα" σαν έβλεπαν το ελλειπτικό μου εκατονεικοσιοκτάεδρο. Αν είχα ένα κενόμισμα κάθε φορά που έπρεπε να γεμίζω τη μουρμουρολαγνεία τους τώρα θα είχα γίνει το ιεροφάντασμα της γνησιωπής. Θα σβήσω την ακατάσχετη μπιριμπίρα πίνοντας τον αμιλήτη. Με καλοπιάνουν με μιξοπαρθαμυθένιες αδελφοιγκριμάτσες. Τους διαδοικτύρω φοβοκαιδειμοσίως. Μόνο αυτό ξέρω να κάνω. Μόνο αυτό και ξέρω να χάνω. Με ρίχνουν στην σκουμπιντουμπιδιάρα. Διάνα. Είναι χρωστούγεννα και πάσχω ταυτόχρονα από αποθανυνκαιεσαειπνία. Η Ψευδομάδα των Παθολογιών: Ψυχότρυπα. Κουφότροπα. Μυρμηγκόβραση. Μόνο τρεις μέρες έχει. Δεν μπορεί να με ευδοκοιμίσει η μουσική της μπετο-βενζίνης. Όλοι τη θεωρούν το ύψιστο μουσικό ιδίωμα, μα εμένα μου ακούγεται σαν άλλη μια κατασκευιαστική διαδεικασία, μια κακή τρυπόθεση αλλεργασίας, μια μοιρολορχήστρα που πληρώνεται με επιστημαλφή. Σαν το πνευματικό πεδίο που απαρτίζουν κακαδημαϊκοί βηχαναλυτές με σπευδεπίγραφες διαστριβφές και εμπρηστημονικά συγκαύματα. Οι μακροκερδοσκόποι σπεσιαλητάμπουρες. 

Καταφεύγω στην Καγκεμπέκετ και στη Σιαηεϊονέσκο. Μου επιτίθενται μουστάρδην φαλλακανικά αγιατολαχανικά (μήπως έλεγε ψέματα για τη χορτομαγεία της, μήπως ήταν σουβλακανικά;). Είθε οι προσευχές σας να συμπραγκαλαχθούν με τα μαρσαλμακλουκάνικα με τη μανακουραγιονέζα και το λογοτεχνικέτσαπ (της ελληνικής αριάγνειας μιτάφρασης και του κρύου διαφημιστικού χιούμορ δεκαμικροιμητσουμπίσι, όπου μετά την επαφή μαζί τους βιτριολίσθησα και κεζαπογειώθηκα). Δε με έσωσε το μουτζουρασικπαρκτικολεξοτανίλ. Δεν έκανε τίποτα η κρέμα ευειδυσλεξαμβλωμαντύδρωσης. Δε δούλεψε το τιλερέφωνο του τομεσοειναιτομινιμαλισμού. Δεν έζησα ακόμη καμία εγκαυμβλωμένη ρωγοζεχνία που να λεξορροΐζει την ευραδυναμία. Όλα μια αναμονή αλληλεπαλήθευσης του θεομηνιμαλισμού. Ακίνητος, ακτινίατρος παλιρροιοειδών πάντα παρατλληλτρεί. Ίσως χρειάζομαι μια ένεση ξεπορτιζόνης στη Σασπενσιλβάνια, ή τουλάχιστον να ξαναγίνω κλεισουρόβλακας, που τραβάει τη σκανδαλιναβία. "Εγώ πάντως μια φορά κέρδισα τη διερέυνοια της βιβλιοθεονόμου." Εύγε. Η προσωπική μου φρενοβλαβολογία του κατ-ουρα-νού στην πόλη που έθρεψε τον Ντάρβθιν-Βέηντερ, όπου βάρβαροι λαμαρκλεκίνοι και πολιτισμένοι δαρβαβουίνοι συζούν. Η ευηθομετρία του κάθε συλβιαπλαθεόφοβου θα νικήσει την κακή και κακόβουλη επιδερμηνεία της κάθε προχειρομαντείας χωρίς εργαλεία είτε μπιχεϊβιοποριστικά (όπως τα κατσαδαβίδια) ή ιδεοληψιολογικά (όπως η μαρξενσπένσα). Ήρθε ο καιρός να ανάψουμε τα τελευταία μας αναπαυσόξυλα, να ξαναζήσουμε κοντά στα αντρόσκυλα μια τελευταία στάλα χομοφαμπεράδεκτης ζωής, όταν το λιβελουλακί thomaskuhnούπι μετσιμπήσι. Paradiagmondshifts are forever. 

Που είναι κύκλοι. Που είναι επιστροφή στην συμμητρική ταπερνοφροσύνη και συσεμνολογία αντί για την ταπαιρνωκαιφευγολογία και συμφγεροντοσύνη. Που είναι έστω υπερπολύγωνα. Που είναι επιστροφή στη λατρεία της λαθεάς του Errotten και των Ζωόμπι, του Αυθαδώνιδος και της Ταφροδίτης. Οργασμοδαίοι και πεντακάθαρτοι Υπέρβεροι γεράσανε ζώντας indastreetίδες με την ξυλοδαρμόζουσα οδύρμα. Πίνω λιθομνημόνερο από/με τον ραμφορέα που παριστάνει την ευειδυστυχία των μενεξέδων. Ο δεκεμβρυοκολάπτης, το νωχέλι και οι κιβδέλλες τους. Το υπνεύμα αντιλογάριθμου. Πολιορκητικός φλοιός, το αμυντικό επίθετο. Μόνος μεσολαβητής μου προς την απρόσιτη πραγματικότητα, ο whatifηκας.

Φυτεύγω Δεντρωώδω 12: Θυμάσαι τη σπογγοχρέωση, εμπλαστροναύτη;

Φυτεύγω Δεντρωώδω 12: Θυμάσαι τη σπογγοχρέωση, εμπλαστροναύτη; 

Η αχρωμαυτοψία του άλλοτε νεcrew μου γίνε-κόσμου. Οι μέρλινμνες της Μεσμεράλδας για τον Κουασιμοδιστρόβιλο που φορούσε το απροκάλυπτρο γίνονταν ορατές σαν γυάλιζε το φοβητρώ του αμαρτατελεύτητου ακαθαρτθρέφτη του. Αστικό ασβζέστιο, πολυκαρποικίες, κοινωνικές συνθήκες που προσιδίαζαν σε πιπέρημο ή σε πανταχούρταγο πυρκαγιέν, η τρωγλαυξομοίωση της αυτοσαρκαστυφιλίας. Γύρω τους όλοι μιλούσαν μ'ενοχεσμένοι και με κραχύπτοπτα δενεχοφραγκομαχητά.

Όντας σε υπερδιεξέργερση, καλωδιοπομπαιοργανώνουν ένα υπερατλαντάρτικο πλωτής πόλεως. Στο ταξίδι πέρασαν από το δηλητακρωτηριασμένο εγκεφαλακρό φαλλακρωτήριο, όπου και αναψυχαναγκαστρώθηκαν αμφότεροι από τα εκλαϊκολακευτικά τους σχόλια. Τότε γεννήθηκε. Αλλά όχι από το σμίξιμο των υγρών τους. Το αληθινό τέρας του Σταχτοδόχ-νες δημιουργήθηκε από τη μακρόχρονη συσσώρευση αλαλάτων μέσα σε υλικό περιξφθόριο και πνευματικό δολιοφθόριο στη μέρλιμνη.

Δε φορούσα μαρκιντεσαντηλιακό στη Χαρακιργιζία, δε φορώ και τώρα. Δε φορούσε απορροφυλακτικό στα Χάικουλαντς, δε φοράει ούτε και τώρα. Παλπ πολλαπλαπαφλασμός στο ξελασπόλουτρο. Παιξεγελασπολογία και ύστερα πείνα. Αντιλαμβαγεύομαι μια σοκοσχιζογκοφρέννοια. Τάισα λίγη και τον Κουτσομπόλυγουντ Πέκερ που τρυπούσε τις κοινωνικές διασυνδέσεις με το μπλαμπλάκ-εν-ντέκερ. Καιρός για βιβλιοφαγοπότι: Βάζω ασπαράγκιστρο στο μαυροάσμπεργκερ κινγκ. Μανιτάρια, αλλά κρέμομαι από τον γινγιάντζο της συνπληναισθησίας. Η σαβουαρβιβριοθήκη της είχε πιάσει μιχαλησκατσαρίδες.

Γεσθημανικανομύητος ψυχολάγνος, εφαρμόζει τη χρωμιοπαθητική: Ένγκελειστος στο μεταμορφανοτροφείο μου, βυθιζωσμένος στον εγκαταλύπνο μου, επιχειρώντας μια πανσπερμηνευτική αποκρυμνογραφία της αντιθλιπτικής μου ικανονικότητας, δε με προστάτεψε η πονηροπαγίδα από την αποπνικτικτίκ ατμόσφυρα και τον αλατοπίκτερο. Κοινώς: δεν μπορούσα να ξυπνισαπέχω από την ονειρική και εφιαλτική κατάσταση, για να είμαι ειλικρινής, δεν κατανόησα ποτέ τη διαχωριστική γραμμή.

Θάνατος του Φερναντυσταργουόρσχολ Περσοέα που θα βγει με τη Νεκροφηλία, κι ας disπέρσωραία. Έγινα πια σακαρακοσυμπλέκτης, μαζεύω τα σκουπίδια της γανυμηδυποδήγησής μου, γίνομαι τσιφτευτελής. Exasparcophagusto, αυγοκακογουστιάτικο φουγγάρι, προπροιωνίζεται. Κελί-φως, κεφαλάρι, κέλυφος, κελάρι, έλαφος. 

Φυτεύγω Δεντρωώδω 10: Η Ανεξακριβωτός του Παρανώε

Φυτεύγω Δεντρωώδω 10: Η Ανεξακριβωτός του Παρανώε

Μάζεψα μερικούς κοντραμπάρσους και ξεκινήσαμε να μαζεύουμε ζώα και φαΐ για την ανεξακριβωτό του Παρανώε. Τους ξύπνησα από το ψυχωγυγικό τηλεοπτιμιστικό πρόγραμμα μετατρέποντάς τους από Ληθαργοναύτες σε Λαιμαργοναύτες. Με πήρε ο ύπνος καθώς ταξιδεύαμε προς το Γκροτεσκέιπ Τάουν. Παλιά ονειρευόμουν έναν Μαδαγασκαριαίο Θάνετο. Τώρα ονειρεύομαι έναν σκαραβέβαιο υπό την επήρεια πολλών ωρών στο Νύσταγκραμ. Ξυπνάω και ποστάρω εκεί ό,τι ονειρεύτηκα.Τα μοζαμβικυλεανδρείκελα που έχω για συντρόφους χτυπάν μ' ένα ποντίκι το σύμβολο του ωτοστόπ κάθε φορά που αντιλαμβάνονται πως κάνω κάτι. Μας διέπει αλληλαπέχθεια, αλλά γι' αυτό είμαστε φίλοι. Νευριάζω επειδή τρώω συνέχεια και τρώω συνέχεια επειδή έχω νεύρα. Η τροφή είναι το καύσιμο και η ωφελιμυστικιστική νηστεία ο ήλιος για τα οικολογικά οχήματα και εγώ γεμίζω μαχαμπχαρατμπαταρίες στο ζενζινάδικο. Χορτοφάγος, σκουπίζεται με χαρτοπαντσέτες. Το εγγενές στους πάντες υπερεγόητρο δικαιολογεί το υπερκατανάλοθι και το ανανάποδο. Κρατώ μικρό καλάθι γιατί έχω μεγάλη κοιλιά. Άμπρα κασσάνδρα. Χαλαρώνω ανάμεσα σε χαμομηλίκους μου. Στη σύντομη στάση της ανεξακριβωτού ζητώ από τον αλλοδαπόντα ρολανμπάρτμαν: "a glass of baroquecratic jamesjoycean wordblur juice, please". Κινητρώω μια επιταχυνόπιτα θεσπεσιοδοξολογώντας το γαλανολευκόχρυσο μητσοκιτσαριό. Δεν είμαι ο σκαραβαιωνιασμένος Καυτοσαρκαυστικώστας. Με επιβλέπουν η κουκλουξβάγια και ο ανθυπασπονδυλιστής της. Η ανεξακριβωτός συνεχίζει. Δεν ενστερνίζομαι ομοιοπιθηκικές μεθόδους, κι ας ξέρω πώς όλοι βασιζόμαστε σε και καταγόμαστε από απομιμίδια Δόνκι Κόνγκι [απομίμηση ιπποτικής ποίησης, απομίμηση ποιητικής ιπποσύνης]. Ουρλιάζω το επιφώνημα για το αμερικάνικο τζερόνειρο. Σκληρό αναψυκτικό στη γλώσσα και στα οστά μου, η βραχοκοκακολαλιά μου. Ξέρω πως έτσι γίνομαι αιφναηδιαστικός συντριβανοτρομεροληπτοικοσυστημικός, αλλά τι να κάνεις. Εθισμένος στα κερτκομπίνια, γίνομαι υψίφωνος όταν κατεβάζω αμάσωτο χλαπακιάζωτο και ήλιο. Ευθυγράμμιση πλανητών, ευθυγράμμιση πλάτης, πολιορκία της συναστροίας, πλαστογράφηση νέας σεξουαλικής ταυτότητας, απεμπλαστροφυσική οπισθιοφυλλοφυλακή στη λιγοτεχνία. Συκοφαντική δυσμορφήμιση. Απονευρεσυντεχνοτροπία, η πρωτοπορία είναι πεπατημένη και η πεπατημένη πρωτοπορία. Ecofriendλική εκκωμφαντική παρεισφρήχηση. Επιπλέω κόντρα στην φαρινλακτοπλοϊκή κυματοσωματιδιακομορφή. Με έχει χτυπήσει πολλές φορές η υπερσιβηριώδης ακτιγροβολία. Η δυσλεξιπλασία της γλωσσασώματός μου. Όλα μια τουτιφρουτιδανότητα. Τα μεγάλα γυαλιά που καλύπτουν τα τεράστια φρύδια του Κωνσταντίνου Καραstanlee ενώ ακούει MC Hammerpeace. Μετά από τη συλλογή τροφίμων στην ανεξακριβωτό, οι σύντροφοί μου χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: τους οδοντοκαθαριστές και τους οδοκιθαριστές. Οι πρώτοι ήταν η κατώτεροι κάστα που νοιαζόταν περισσότερο για το φαΐ, παρά για τη μουσική, περισσότερο για τη μοτσαρτέλα, παρά για το τσάι-κόφσκι. Οι δεύτεροι ήταν η ανώτερη κάστα, οι ισχυρομνήμονες αριθμογνώμονες που αφιερώθηκαν στην εξύμνηση της Καμπυλοπάρδαλης, βασίλισσας της μη-ευκλείδιας καλειδοσκοπευτικής καλωδιοκηπευτικής ζούglass, πρώτης που αποβιβάστηκε από την ανεξακριβωτό.

Φυτεύγω Δεντρωώδω 8: Δεινοσαβράξας Ρ'εξ

Φυτεύγω Δεντρωώδω 8: Δεινοσαβράξας Ρ'εξ

Θεατρικολόρε Παρεργονομίας

[Οι ήρωες του έργου:
Ο Α, πραγματιστής φιλόσοφος, ο οποίος υποστήριζε πως η μαλθακότητα επέρχεται μέσα από την περιπλοκότητα, συνειδητοποιώντας όμως μετά από μελέτη της κυβερνητικής πως η πολλή περιπλοκότητα οδηγεί και σε μια μορφή απλοϊκότητας,
ο Β, εξυπνάκιας κάγκουρας, ο οποίος αρχικά συμφωνούσε με την πρώτη θέση του Α και προσέθετε πως και η περιπλοκότητα είναι αποτέλεσμα της μαλθακότητας, όταν όμως τα βρήκε σκούρα σε έναν καβγά με μόνη λύση κάποιες εξυπνακίστικες υπεκφυγές, παραδέχτηκε πως η περιπλοκότητα μπορεί και να οδηγήσει σε εκφάνσεις ηρωικότητας,
ο Γ, άνεργος, λάτρης ταινιών δράσης και του ζεν, ο οποίος συμπλήρωνε επαγωγικά τις αρχικές θέσεις των Α και Β, υποστηρίζοντας ότι η ηρωικότητα επέρχεται μέσα από την απλοϊκότητα, μέχρι που όταν βρέθηκε στον καναπέ ενός ψυχαναλυτή, αντιλήφθηκε πως η πολλή απλοϊκότητα μπορεί να οδηγήσει σε δομές περιπλοκότητας
και ο Δ, υψηλόβαθμος αξιωματικός, ο οποίος αντίστοιχα προσέθετε άλλοτε στα λεγόμενα των Α, Β και Γ πως η απλοϊκότητα είναι αποτέλεσμα της ηρωικότητας, και που όταν όμως βρέθηκε στο πεδίο της μάχης μαζί με νεαρούς μισθοφόρους, επιβεβαίωσε πως η πολλή ηρωικότητα οδηγεί σε μια γενική μαλθακότητα.]

Α: Ξαναζούμε στο κυκλυκόφως του γραμμικού λόγου.
Β: Περάσαμε στην ερμηνειόπαυση.
Γ: Όχι, είναι ένα απλό δυσλεξιπλασίμπο.
Δ: Μια ωταπάτη, ένα αντικατοπτριζόνι.
Α: Έχω το συντομοαπωθητικό γι΄αυτό. Ριζώνει μέσα μας, αλλά δεν το ακούμε, το λέμε.
Β: Πιο σύντομες προτάσεις. καταμακρυμανικρημνιζόμαστε σαν μπλουπρεζάκια.
Γ: Κι εσύ δεν πας πίσω. Ο πληπροφοριακός λόγος είναι φευγυπαετός.
Δ: Είστε όλοι εκφάνσεις της κεντροπίας και της ανατροφοφώτησης.
Α: Είμαστε όλοι αποπροσαναστολισμένοι σαν μπαλαντέρνες σε μποτμπιλιάρδισμα.
Β: Ας αφεθούμε στην αμμολοφιλοσοφυία να μας κοινωνιορτοποιήσει.
Γ: Χωρίς να καταντήσουμε ταυτολογικά κυνικόσκυλα.
Δ: Χωρίς να καβγαβδίζουμε, ακόμα κι αν κάποιος από μας φαίνεται να 'ναι ψιψίνους.
Α: Έχω μια ρωσοποντικοπαγίδα γι' αυτόν. Εμπρός για ένα μεταβιομηχανιχαϊστικό μοντέλο.
Β: Είσαι αντιδάνειος σουηδοσίλογος. Πρακτικές λύσεις, πέρα απ' τη θεωρία;
Γ: Εγώ προτείνω ν' ανάψουμε τα εφευρεσό γι' ατμομηχανόσφαιρα.
Δ: Έφτιαξα ένα ρεβυθομετρητή οδοντωτοκερμάτων για κατακερματοδέκτες.
Α: Αντιχριστικότητο εργαλείο. Ντισκοτεκμήριο για το πού ήσουν ψες βράδυ.
Β: Με ένα DJ ροξτεντικρουασανσερυφιστάμενο για εμσιχαμερή μουσική.
Γ: Ιδανική για ρακομελοσυλλέκτες.
Δ: Γλοιότητα.
Α: Ας συνθέσουμε το μηδαμινόρε του υφαντορεμιφασολασιντόμινο.
Β: Ας αποσυνθέσουμε το παράδοξο της ανακυκλώσσας, να βρουμβρούμε τον αζαξεμπλεξάριθμο.
Γ: Εκωνακωνίζοντας τα ξηρασιάφια επικουρέματος της αβγόκοτας-λαγόπαπιας.
Δ: Αγκαζέβρες με γκρίγες, αποδεινοσαυρισμα γνώσεων. Φυσικό παραλογίσιο αλμπερκαμουφλάζ.
Α: Αμφιβιοτικοποικιλότητα στην εξαχνουδωτόσφαιρα.
Β: Και ο άνθρωπος έδωσε στο ζώο του το ευθάρσθραυστο αντιφατικό όνομα Πωρσελένε.
Γ: Τα ονόματα μένουν, όμως τα ζώα-υπηρέτες μας είναι αναλώσιμα. Το παραδουλευτράπελο.
Δ: Κράτα κρυφά τα ονόματα. Εχεμμυθομανία.
Α: Κράτα φανερά τα αιωνίως επαναλαμβανόμενα νοήματα. Χαλκομονομανία και καναπέστροφα.
Β: Όπως στα οδοντοφράγματα η μαλοξενία.
Γ: Και η δυσκολία του να είσαι δραπετεύσωμος μετά από άγριο τσακωμοδίνο απ' το νετ.
Δ: Η ηθοποιία της επανάστασης και η επανάσταση της ηθοποιίας. Χολυστερία.
Α: Ποια είναι η αξία του πραξιπαιξίματος από άποψη αποψυμυθιοποίησης;
Β: Πότε θα τελειώσει αυτό το μουνόπρωκτο;
Γ: Αλλάζεις θέμα, στριμόχνωτε, λακάνια έφαγες πριν;  Δεν είσαι παρά ένα νευροσπαστίτσιο.
Δ: Η αξία έγκειται στο κοινό όπως αυτό ορίζεται από το μηβρέξυπνο μησταξιθέτη.
Α: Καθαρή φαντασμαυραγορία που οφείλεται σε κάποιον που κανείς δε βλέπει.
Β: Η συναξαρισεξιστική σχέση παραλληλεξάρτησης Θεού/Εύας.
Γ: Η σχέση χρωμάτων και νοημάτων στο έργο του Οκταβιοντεκαπαζολίνι.
Δ: Ανωμαλλονηήττον.
Α: Πέστε μου παραδείγματα προσωπικοτήτων με σύνδρομο του Ναπαλμέοντα στο Βατερλοκομείο.
Β: Ο βασιλιάς Ρεφλέξανδρος ο Μακεδόναλντς!
Γ: Ο βασιλιάς Αρθούρος Ρεμπόρευμα! Εγώ!
Δ: Ο Ταμερτσαρλατάνος, ο Τζενγκισχανσαπλάστης και πόσοι άλλοι! Υπερεγώ!
Α: Να μιλήσουμε για υπερσιβηρρεαλιστική ελλογοτεχνία;
Β: Τα μοιριμυστικά του αμφιβάλτου.
Γ: Οι εγκληματολογλυκάνισες σκηνές του Ευγενιώργιου Τριβυζηινού.
Δ: Ναι, και το τελλεολοαγρικό δοκίμιο περί γουερντσγουερθόδοξων μικροποιητών.
Α: Να μιλήσουμε για νεαρούς ψυχαναλυτήριους. Ωμέγας βορειοανατολικός βαλτονεροπόλος.
Β: Αφότου έχουμε κάτσει όλοι σε μια αναπαυτιστική συμπολυθρόνα.
Γ: Απολαμβάνοντας την πορνομιούχο θέση του να έχουμε όλοι διαγνωρισμένο χλιδιπόδειο.
Δ: Εσύ ειδικά συναντάς μέγα παλμπαιδιμπόδιο στο δρόμο σου.
Α: Ταξίδι στις απαρχές. Ποιος είναι ο πρωτοπήγασος;
Β: Υπάρχει αποξεληναριογράφος;
Γ: Το παρελθόν της παρθενοπαρένθεσης. Οι θεοί ήταν διαδεινοσταυρώσεις που πέθαναν από τον ραγκναροκομήτη.
Δ: Το ένθεο αρλεκτήνος, αρλκαρκρετίνος που θα μας πεθάνει όλους.
Α: Ας συνοψήσουμε σε καυτό λάδι το μιλιμετριστικό τραγούδι της Συρρίκνας.
Β: Έχοντας απαλλαγεί από εθνικοσοσυαλοκαθαριστήρες, η βροχή είναι με το μέρος μας.
Γ: Η καταγκεσταλτική πολιτική της λιντσαρικής εξουσίας ντεκαρταρρέει;
Δ: Οι οργραναζισμοί βρίσκονται πάντα εντός μας. Να συστήσουμε ένα μεταξύ μας όργανο ελέγχου.
Α: Να ιδρύσουμε μια γαργασκαλπκιστική συνδισκανδαλιστική λέσχη γκρουπθεραπενίδων.
Β: Παραποδεχτείτε το κατρακηλίδωτο: άλλη μια σαδστιστική ελιτκυστική συζήτηση κοκκινεργένηδων.
Γ: Να στείλουμε αυτό το τηλεφληνάφημα στο  γρασύδωτο σκουληκοτρυπερπέραν.
Δ: Δεν αξίζει. Ήταν όλο άλλη μια νεκροκρεβατομουρομουρμούρα σε ρόλο αναπαυσίπονου από το περιτρανοξείδωτο λαγοκοιμητήριο.

Στίχοι του άλμπουμ "Negafibonacci".

Στίχοι του άλμπουμ "Negafibonacci".

Μέσω ενός κοινού φίλου και με συνοπτικές διαδικασίες που ονομάζονται τσατ μέσω Soundcloud και Facebook, αποστολή αρχείων μέσω Sendspace και άλλων αντίστοιχων πλατφορμών γνωριστήκαμε (μέχρι να γνωριστούμε και καλύτερα) και ετοιμάσαμε ένα δίσκο σύντομης διάρκειας με τον Κάλχα. Ανταλλάξαμε beats, μοιραστήκαμε μίξη και artwork και παρά τις όποιες ιδεολογικοπολιτικές διαφωνίες μας, βάλαμε την παραγωγική συννενόηση μπροστά και κυκλοφορήσαμε το δίσκο "Negafibonacci". Συγκεντρώνω εδώ το δικό μου μέρος των στίχων σε περίπτωση που κάποιος ενδιαφέρεται να δει τα κομμάτια και σε γραπτή μορφή. Υπάρχουν και υπερσύνδεσμοι από κάτω με τα κομμάτια online.

Ολόκληρος ο δίσκος είναι διαθέσιμος εδώ:
 http://www.mediafire.com/download/3phr4lr01s3vh70/onesecbeforetheend_&_Kalhas_-_Negafibonacci_(2014).zip

Όλη η playlist εδώ: 
https://www.youtube.com/playlist?list=PLNzweW6KFNHATp3eCDWOAKd5FfxEUvVcM

Και οι αντίστοιχοι στίχοι του Κάλχα εδώ: 
http://kalhasofficial.tumblr.com/post/101762466632/kalhas-nesecbeforetheend-negafibonacci-2014

Ζεβρώνες

Ναπολέων Βοναπάρτης άπατρις, προστάτης Λέων της Αστάρτης, Καρκίνος στον Προστάτη, μοίρας άκαρδης, μάρτυς μου το φερμουάρ της. Μάρτης-γδάρτης. Απαγορεύεται το κάπνισμα μετά το σεξ κι όμως στις τουαλέτες του μπαρ της έχει αυτόματους πωλητές τσιγάρων και προφυλακτικών. Κάποιος εχθρεύεται το γάριασμα των ρούχων του κι ονειρεύεται το τραγούδι "Africa Polluted Looking for the Perfect Χρήση Μαλακτικών". Ίσως χρειάζομαι μια εγχείρηση - συντήρηση ανεκλυστήρος για να ανακτήσω τον παλιό καλό μεταβολισμό μου. Το ότι τρώω συνέχεια τα πετσάκια των δακτύλων μου είναι ένα υποκατάστατο και κοινωνικό προσωπείο για τον κρυμμένο κανιβαλισμό μου. Οι μέρες και τα έργα, οι σφαίρες και η βέργα του ακαλλιέργητου δασκάλου που δίδασκε τη μέθοδο εκμάθησης δια ροπάλου. Το στήσιμο μιας αισθητικά καλής πουστιάς είναι καλύτερο από την καθημερινότητα μιας διαρκούς καθημερινής ειλικρινούς κακογουστιάς; Ο άνθρωπος του μέσου σημερινού κιτς είναι αυτός που νιώθει τύψεις επειδή δε νιώθει τύψεις όταν νιώθει τύψεις. Τα σαρδάμ και τα λεξικά είναι πικρά γλυφιτζούρια αναπόφευκτα που κολλάνε τη γλώσσα και που ποτέ σου δε θέλεις να γλείψεις. Γύψος, ως αντίδοτο σωματικής δυσπλασίας. Ύψος, ως ανταμοιβή βιωματικής ορειβασίας. Ένας παλιός συμφοιτητής μου πρόσφατα παντρεύτηκε. Μιλούσαμε στο τσατ και μου διηγήθηκε έναν εφιάλτη του: ονειρεύτηκε πως ονειρεύτηκε.Ένα γάντι πριν το τέλος. Μετρώ με τα δάχτυλα τα δευτερόλεπτα ουρανίου τόξου στα μάτια ζέβρας. Ο Κάλχας εξέφρασε στο μπιτ τους νευρώνες που ξέβρασε το τέταρτο κύμα της Τετάρτης της Τέφρας.

Υπερπυραμίδες

Μηδέν, ένα, δύο. Ραπ για κοιλιακούς.
Μέτρα εκατόν ογδόντα καθώς το μπιτ ακούς.
Επαναξιολόγηση της αστρολογίας.
Αστέρας του Bollywood αστερόεσσας αγίας.
Hollywood, Χάι Ροκ, χάι-τεκ, Johnny Depp.
Star Trek, one sec, ντισκοτέκ, Ιμχοτέπ.
Ακιλατέμ, Maiden, Iron Man, Tony Stark.
Clark Kent, Superman, Nietzsche, Arthur Clarke.
Φωτογραφίες, μουσικές, κείμενα, δεν υπερβάλλεις.
Άπειρα αρχεία και πού να τα βάλεις;
Philip Dick, VALIS, Flash disk, flashback.
Θυμήθηκες το περσινό ταξίδι με το backpack.
Ανάμνηση καλύτερη από την αποθήκευση.
Σύνθεση, ανάλυση, αφαίρεση, γενίκευση.
Η σοφία παραμένει στη μυθιστορία των Χαϊκέ.
Αυθαίρετη μετενσάρκωση. Ο σκληρός δίσκος μου κάηκε.
Τζιν. Ρούμι. Τζελαλαντίν Ρουμί.
Ρουμπαγιάτ, κρασί. Τζένγκις Χαν. Επιδρομή.
Ιατρική. Θρησκεία. Καθοδήγηση Μορμόνων.
Συνταγή της Βέφας για χορήγηση ορμόνων.
Μποτιλιάρισμα συρμών σ’ ακολουθία συνειρμών.
Συνεύρεση τυχαία στο πάρκο του Lautréamont.
Αλχημεία. Κουνταλίνι. Μαγεία. Houdini.
Η χούντα των πανάκριβων βιβλίων του Λιαντίνη.
PDF,Gurdjieff, Nechayev, Pavlov.
Μοιρολόι στην Ουκρανία σε διάλεκτο Αζώφ.
On stage. Homepage αρχαίων οικισμών
μεσοαστικών νεοσχολαστικισμών.
Μάγια, κουκουβάγια, γνώση, γλαύκα.
Μόρφωση. Μετα-. Kafka. Γιάφκα.
Υπάλληλος δημόσιος. Παράκελσος. Παράκλητος.
Απόλλωνας. Διόνυσος. Δημόκριτος. Ηράκλειτος.
Xerox. Ζήνων. Φράκταλ. Μπονσάι.
Hitchcock. Πίτσα. Πίξελ. Bull’s-eye.
Κάτοπτρο διπλό. Πώς να σε διώξω;
Είμαστε μαζί κυκλικό ουράνιο τόξο.
Freud-Βοναπάρτης. Πύλη της Αστάρτης.
Τσίλι μες στα Smarties. Τα χείλη σου είναι χάρτης.
Γκεστάλτ Γκιλγκαμές. Αυτόφωτες επιγραφές.
Νομαδικές επιδρομές. Καλτ συρραφές.
Mighty Max. Punk. Κιλτ. Max Planck.
Πλακτόν. Γιν Γιανγκ. Τάο. Time Bank.
Big Bang. Ποπ κορν. Second Life. 3D porn.
Θέαμα. Guy Debord. Pour la forme. Asger Jorn.
Μπασλάρ. Κορτάζαρ. Κόρτο Μαλτέζε.
Malteasers, Escher, Edgar Varese.
Άβαταρ, Αλκατράζ, Ναβουχοδονόσωρ.
Παις εν τη καμίνω. Human Torch, Θωρ.
Άσγκαρντ, Σαχάρα, Mesmer, Magneto.
Terra Virtualis, ταξιδεύουμε ινκογκνίτο.
Rudeboys σε Ρολς Ρόις, οδεύουμε στα τριάντα.
James Joyce σε Convoy, καμβάς, κβάντα.
Πίνακας του Braque. Η φωνή του Ντόναλντ Ντακ.
Quaqua, Beckett, Kit Kat, Tic Tac.
Φαντασία, ινφοπαιδεία, Rodari, ραντάρ.
Atari, βλαστάρι, αστέρι, WinRar.
Πούλσαρ, Κβάζαρ, Astro-boy, Shazam!,
Αφρική μητέρα αναντάμ παπαντάμ.
Αράπης, ταμ-ταμ. Μαντάμ Γης Μαδιάμ.
Άμορφη φόρμα της βόμβας το μπαμ.
Μουσικός θόρυβος. Το swag είναι σπαμ.
Sun Ra, noise, ηλεκτρόνια, τραμ.
Τεχνητή νοημοσύνη. Άγγελος μελλόντων.
Δαίμονας του Maxwell. Alpha. Zordon.
Deleuze. Κολάζ. Γκίζμο σε πειρασμό.
Ιδεολογία του αστερισμού κόντρα στον αριστερισμό.
Έλευση. LSD. Δε γεύτηκα σταγόνα.
REM, Άριελ, παντρεύτηκα γοργόνα.
Ονειρεύτηκα στο τώρα το τότε, το όταν.
Ο χωροχρόνος εξαϋλώθηκε καθώς τεντωνόταν.
Άρση βαρύτητας. Ταλκ στα χέρια.
Ο Newton σε τροχιά. Ο Hulk στ’ αστέρια.
Άτλας γι΄Ατλαντίδες. Υπερπυραμίδες.
Χαμένες στο βυθό θαλάσσιες πυγολαμπίδες.
Octavio Paz. Χταπόδια. Λεβιάθαν.
Υψηλό βολτάζ. Γλάρος Ιωνάθαν.
Κθούλου. Τζίβα. Ζούλου κολεκτίβα.
Ολική επαναφορά. Βισνού. Σίβα.
Αιώνια επιστροφή. Μπορχεσιανή πλοκή.
Αντιεξουσιαστική κυβερνητική.
Πλωτή πολιτεία. Ιούλιος Βερν.
Πλάτων διάττων. Λευκάδιος Χερν.
Σωματίδιο. CERN. Ιστορικός αντιυλισμός.
Κυτταρικός Van Gogh. Αλκοολισμός.
Τέχνη, λόγος, νάνος, γίγας.
Μνήμη, λήθη, παραπόταμοι της Στύγας.
Μαστίγια, Σαντ, αθεϊστική Τζιχάντ.
Επίγεια Γένεσις, στερέωμα mousepad.

Reprise Simulacrum.

Κρούω το τελετουργικό μου σείστρο. Καμιά φορά είναι σοφό να ελέγχω το συγγραφικό μου οίστρο μ’ ένα φίλτρο που μοιάζει με το φωτογραφικό μου κλείστρο. Λουπάροντας το μέλλον για να δώσω λίγη αξία στο παρόν ξέχασα να λάβω υπόψιν μου τα πνευματικά δικαιώματα του σώματός μου. Φτιάχνω ένα reprise simulacrum, διασκευές κομματιών που δεν υπάρχουν, περιμένοντας από τη μεριά του κόσμου να εκ των υστέρων κατασκευές των αυθεντικών συνθέσεων. Συζητώντας με γήινους για τη μορφή των διάφορων λεκτικών αναιρέσεων ανακάλυψα τη ρευστότητα της μορφής, έως και την ανυπαρξία των αρχικών αιρέσεων. Υπεραξία στο ανύπαρκτο, λοιπόν. Η από καιρού εις καιρόν ανασκόπηση των κατεστραμμένων δημιουργημάτων μου είναι ένας θρεπτικός καθρέπτης που μου υπενθυμίζει τα περιβάλλοντα που με περιέβαλλαν. Το γεγονός ότι τα κατέστρεψα είναι η δύναμη των κοινωνικών καταστάσεων που για την αξία της ζωής των παιδιών μου αμφέβαλλαν. Σαμπλάρω σαμπλαρισμένες διασκευές διασκευών ηχομιμητικής σιωπής. Κομπλάρω μπροστά στις κομπλαρισμένες υπάρξεις υπό το πρίσμα μιας περίφανης τιμητικής ντροπής. Ίτε παίδες μεταναστευτικών ανθελλήνων. Αντισταθείτε στις χειροπέδες των γεωγραφικών μπασκίνων. Καλυφθείτε μουσικοί και λογοτεχνικοί συνοριοφύλακες: τι νόημα έχει μια έκδοση σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων όταν έχει αποδειχθεί η σχετικότητα των όρων, των αριθμών και των πρωτοτύπων; Σπαταλώντας μήνες ανάμεσα σε ράφια βιβλιοθηκών βρήκα την αλχημική λύση για την επίτευξη των ακατόρθωτων: εννοιολογικό ραπ για την παραμόρφωση των από επιλογή αμόρφωτων. 

Έγινα ο κεντρικός παρατηρητής εντός μιας σφαίρας της οποίας τα τοιχώματα είναι μια περιβάλλουσα πηγή φωτός και έτσι σκότωσα τη σκιά μου.

Φυτεύγω Δεντρωώδω 7: Αντιυλικία.

Φυτεύγω Δεντρωώδω 7: Αντιυλικία: 

Τα Έξι Πρωτελευταία Στάδια στα Οποία Όλοι Τρέχουμε και Όλοι Βγαίνουμε Πρώτοι και Όλοι Βγαίνουμε Τελευταίοι, ή, Το Σύνδρομο της Φλυαρίας. 

[Υπάρχει η εξής αντίστροφη διπλή διαλεκτική σχέση, που μάς επιτρέπει να μιλήσουμε για έναν κβαντικό "διαπλεκτικό" αντιυλισμό: όσο περισσότερο φλυαρείς, τόσο περισσότερο στερούνται οι λέξεις σου νοήματος. Όσο περισσότερο νοηματοδοτείς, τόσο περισσότερο στερείσαι λέξεων. Επίσης, όσο μεγαλώνεις τόσο περισσότερο φλυαρείς και άρα στερείσαι νοήματος. Και (αν μπορούσαμε να αντιστρέφουμε τη διαδικασία γήρανσης και να "ξανανιώνουμε") όσο μικραίνεις τόσο περισσότερο χάνεις σε λεξιλόγιο και πλουτίζεις σε νοήμα. Παρόλα αυτά, το να αγγίξεις έναν από τους δύο έσχατους πόλους των σχέσεων πλούτος νοήματος-λεξιλογίου και γήρατος-νεότητας ενέχει τον κίνδυνο να απωλέσεις τα πάντα. Ένας κόσμος πλήρης νοήματος είναι ένας ανόητος κόσμος. Ένας κόσμος πλήρης λέξεων είναι ένας άρρητος κόσμος. Και όμως, αυτές οι έννοιες μιας "απόλυτης τιμής" σε καταστάσεις του κόσμου παραμένουν μεταφυσικές για τη συνείδησή μας. Ενίοτε χάνουμε τα λόγια μας χωρίς να χάνουμε τα πάντα. Είναι ο λόγος που ακόμα οι έννοιες "σκέψη", "νοημοσύνη", "συνείδηση" και "νόημα", ξεφεύγουν σαν χέλια τη στιγμή που πάμε να τις συλλάβουμε, αφήνοντας μόνο τον έμμεσο αποκλεισμό τους από διαφορετικές πλευρές ως μέθοδο απόπειρας περι-ορισμού τους. Εκεί υπάρχει ο έσχατος κίνδυνος απώλειας του ανθρώπινου: ο ορισμός ή ο περι-ορισμός των προαναφερθεισών εννοιών πλουτίζει την προσπάθεια σε λέξεις, μα το ίδιο το νόημα, η σκέψη, η συνείδηση και η νοημοσύνη μπορεί να χαθούν. Έτσι είναι πολύ πιθανόν, όσοι προσπαθούν να φτάσουν σε κάτι τέτοιο να μας φαίνονται απλώς ηλίθιοι. Τα παρακάτω στάδια είναι διάφορες οδοί που οδηγούν στην α-νοησία.] 

1. Μπορείς να κάνεις "κλικ" ταυτοχρόνως σε δύο σημεία στην οθόνη; Μπορούν να σου κάνουν κλικ ταυτόχρονα δύο διαφορετικοί χρήστες εάν εμφανίζεσαι ταυτοχρόνως σε πολλές οθόνες; Είσαι ο Απολολλώνιος Τυαμνεύς Αποταμιεύς, πολύτοπος και αφαιρετικός; Άλλο ένα ευκρυολόγημα. Γελάσαμε. Πολαίμαργοι στολισμένοι με μπιχλιμπουνίδια. Ό,τι λέω είναι ρητορείες - Απεχθάνομαι τις ρητορείες - Σταματάω να λέω - Και όμως, εννιά στα δέκα ευκόλως εννοούμενα ξερογλύφονται για να μπουν σε συζητήσεις επειδή ξεχάστηκαν επειδή εκλήφθησαν ως "δεδομένα". Τα λίγα νανοδευτερόλεπτα που αλλάζουν το μίζερα ενθουσιώδες "άδραξε τη μέρα" σε ένα απελπιστικά αποφασιστικό "μάς/μας πήραν τα χρόνια". Ποιοι μας τα πήραν; Πώς μάς πήραν; Ποιοι είμαστε; [Όλες οι απαντήσεις στην επόμενη παράγραφο/στάδιο με παράθεση βιβλιογραφίας]. Μια άμεση διαζυγαριά για παροδικά ζευγαριδάκια. 

2. Ορισμένες σαλβαδορνταλίκες: Ο τρελός Άρα-Ψ Αμπντούλ Αλ'Χαζρέντμουντ Χούσσερλ που συνέταξε έρευνες φαινομενεκρονομικολογίας που στη συνέχεια αλλοίωσε και εξέδωσε ο ερασι-τεχνίτης Χάιντε-Χάιντε-Γκερ. Υποδουλωμένος σε υποδηλούμενα - Εγκαθίδρυση της κάθυδρης κατάστασης - η τέχνη - Ζωγραφωνητικές Απόχροιες. Ό,τι σαμπλάρεις θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου. Βαρύτονος αργόστροφος πενηντάρης, σαρανταπεντάρι που παίζεται σαν τριαντατριάρι, το Λιοντάρι που στα τριάντα-τρία του γίνεται Κριάρι τραγουδώντας το "Σαλφίγκαρο". Μου δείχνει μια σισυφυσική εμπιστοσφήμη. Μου βάζει νερό ως φιλοσοφιούχος υδραργυροχόος. Εγώ πάλι, αζώδθιος, εμπιστεύομαι τιποτέννοιες νεακρές. Κάνω την απομαχρωμαυτοψία μου, παλιά μου τέχνη της τεχνικής και τεχνική της τέχνης κόσκινο. Πετραώματος μελετώ αετόματα. Κάνω την αυτοκρυπτική μου.

3. Η παρομοιώτυπη κατεψυγμένη χωρητικόπιτα. Μεσοβδόμυγα νιώθω μια υπερραδιενέγερση του πλατφορμέμφυτου. Ξαναγλύφω το σκληρό χωματόγαλα της Μαρμαργελλάδας. Έμεινε ζωντανή στο νεκρό μου ζώμα μέσα σε δυσανεξαρτήτυλη μελβράνη. Μετακρυονικά, θα ξαναβουρλιάξει στον εξευγελισμό. Παίζω/παίζομαι στο Παντόμιμνο που κάποιοι ονομάζουν Πανουκλοθέατρο - η τύχη μου καθορίζεται από υπερπολύπλευρα τραπεζάρια στρογγυλά. Βγαίνω στη σκηνή uploadυμένος και βγάζω τα τελεσώψυχά μου υποδυόμενος το ρόλο. Το φιντμπακικό κυβερνοθέατρο είναι ο κυκλικός αυτοκινητόδρομος και θέλει αποκωδικοποιητή. Ο κρυπτοκώδικας δαιδαλωδικής αέναης κυκλο-φορίας [κουάκ, ΚΔΑΚ αντί για ΚΟΚ, κ.ο.κ.].

4. Ξέσπασε διεμφύλιος πόλεμος στον σπανακοπιταλισμό! Η εμφιάλωση της Πόλης! Μολυσμένο νερό από ορμητικά ποτάμια! Κοίτα μας, παγιδευμένους ανάμεσα σε Αποτευφράτη και Σκοπευτίγρη! Μη συγκρίνπις την καρτάφλα ανεργίας σου με τη φαυλοσοφία σου για την αντιυλικία. Προσω-παρα-κρατική κοινωνία απαρτκορτιζόμενη από μικροαστεία επεισόδια της Σπαρταριστοκρατίας. Μετενσαρκοφαγνωστικισμιλεύοντας μέσα από μια σχισμίλη την αχαλινοτυπία του σύγχρονου πνεύματος αντι-λογίας. Ό,τι λες είναι απλό μπλα-μπλαβάτσκυ. Ό,τι κάνεις, το κάνεις για να Γαμισήσις Αποκαθλυπτομένη. 

5. Καθημερινη ντροπίστη και μακαρόνειδος να νομίζεις ότι σκέφτεσαι πρώτη φορά κάτι που έχεις ξανασκεφτεί ότι μπορεί να σκέφτεσαι πρώτη φορά [...] ότι έχεις ξανασκεφτεί, ενώ δεν ξέρεις καν τι είναι να σκέφτεσαι. Σκέφτεσαι το φαγητό. Σκέφτεσαι το ταξίδι με τον Γκουνταλκιβιάδη. Σκέφτεσαι: Ταξίδιό,τικαις ήμειώσεις. Γράφεις και βάζεις στη φωτιά και γράφεις για όσα έκαψες για να ξανακάψεις. Ταξιδεύεις για να ξεχάσεις τις σκέψεις σου και σκέφτεσαι πώς και πού θα ξαναταξιδέψεις και τι κακές σκέψεις θα πρέπει να έχεις κάνει ως τότε προκειμένου να δικαιολογήσεις την αξία ενός τέτοιου ταξιδιού. 

6. Ετοιμάζεις ένα τραγούδι για τα Απομακροχώρια και δουλεύεις το ρεφρέν. "Χαρντκορυβαντισημιτσυντηρητιτιά-ιτιάααα". Πάμε όλοι μαζί. Δε δουλεύει. Δε δουλεύεις. Θα βγάλεις μια ρακομελωδία από την τυχαία σου κλαρινορραγία. Οι γάμοι του Σισφίγγαρο. Σου ΄ρθε ένα γιαγιαδίστυχο: "Σανείδες Σερφγάτες Κολλαρουσίου, Τρέξτερ! Το χαμόγελο του Ποδιού! / Δαυίδες Εργολιαθοστασίου Υπερεγωτθικού Ρυθυμού". Καλύτερο από το προηγούμενο ρεφρέν, κράτα το. Σου πολιορκίζομαι, πως όποιος φλυάρεται σκονταφντιφάσκει [όλες οι σωστές ερωτήσεις στην πρώτη παράγραφο με αποδοχή της φλυαρίας και της ρητορείας ως βασικές προϋποθέσεις για την κάλυψη καινών θέσεων αεργίας].

[Μια τελευταία σημείωση: Οι έννοιες "σκέψη", "νοημοσύνη", "συνείδηση" και "νόημα" για το επίπεδο σκέψης, νοημοσύνης και συνείδησης νοήματος που έχουμε κατακτήσει ως τώρα, δεν έχουν υλική υπόσταση, μα δεν έχουμε και αρκετά βάσιμα στοιχεία για να τις θεωρήσουμε όντως μεταφυσικές - γι' αυτό και η διαλεκτική μέθοδος που χρησιμοποιείται εδώ για εκ των υστέρων συμπεράσματα ανάγεται στο χώρο της αντιύλης. Εάν ο διαλεκτικός υλισμός βασίζεται στην παραγωγή εργασίας που επεξεργάζεται πρώτες, δεύτερες κλπ ύλες, ο διαπλεκτικός αντιυλισμός βασίζεται στην α(ν)εργία και στον κεκτημένο χρόνο αναστοχασμού πάνω στα θέματα χαμένου χρόνου περί αναστοχασμού, νεότητας και γήρατος.]

Φυτεύγω Δεντρωώδω 6: Τοτέμενος.

Φυτεύγω Δεντρωώδω 6: Τοτέμενος.

Πρόλογος: Ο κύκλος αυτός δεν ήταν παρά η συνειδητοποίηση της ματαιότητας με βάση τις έννοιες της γνωριμίας και της εναλλαγής των εποχών. Το δύσκολο και βαρύ χειμώνα, μέσα στο πλήθος, είσαι ένας άγνωστος μεταξύ αγνώστων που περιπλανιέται άσκοπα. Την άνοιξη η περιπλάνησή σου σε έκανε άγνωστο μεταξύ γνωστών, σε κάποια παρέα, σε κάποιο τραπέζι όπου σε δέχτηκαν και αρχίζεις να κοινωνικοποιείσαι. Το καλοκαίρι η έντονη κοινωνικότητα που εξάσκησες σε έκανε να χαιρετάς όλον τον κόσμο εκεί όπου παραθερίζεις και να είσαι γνωστός μεταξύ γνωστών. Το φθινόπωρο η ματαιόδοξη βουλιμία σου για αναγνώριση σε έκανε διάσημο, φέροντας μαζί την υποχρέωση να παραβρίσκεσαι σε κοινωνικές εκδηλώσεις σε τόπους που δε γνωρίζεις, και έχεις γίνει γνωστός μεταξύ αγνώστων. Αυτοκαταστροφικός, όπως πάντα, επιλέγεις να εγκαταλείψεις αυτόν τον επιτυχημένο τρόπο ζωής, μεταναστεύοντας σε άλλον τόπο, μεταμφιεσμένος, με νέα ταυτότητα – έχει φτάσει και πάλι ο χειμώνας και είσαι πάλι άγνωστος μεταξύ αγνώστων. Και όλα αυτά, ακόμα και σε τέσσερις μέρες.

Μέρα 0, βασικοί στόχοι και θεωρητικό υπόβαθρο: Ταξιδεύουμε προς αναζήτηση/ευχαρίστηση του μυθνικού μας Εβερεστγέτι στις οφθαλμαπάτητες και πολυκεραυνεξερεύνητες χώρες του αποχαυνοβόλου έρωτα. Ξεκινήσαμε σφυρίζοντας/πετυχαίνοντας τους 72 σκοπούς της καρπαθιασμένης καλυμνιότης μας. Βασίσαμε την οντολογία μας σε φυτικές/οπτικές είναις. Στο στάδιο της ώριμης παιδικότητας γίναμε αντιοιδιπόδειοι εξολοκληρομαμοθρεφτές. Κάθε σκέψη είναι μέρος ειρμού σφαιρικόκρικων φυσαλυσίδων.

Μέρα -1, προετοιμασίες, επισκόπηση: Εφοδιαστήκαμε με: παραχάρακα και ισχυρογνωμόνιο και χάρτες για προσαναματολισμό στην κάθε πιξσελίδα του Ιουλιοβερνοχώρου, ηλεκτρονικό βορειοευφροϊδικό ανιχνευσυνείδητο, αλερετουρμπάνι [εισιτήριο κεφαλιού που εξασφαλίζει τη βεβαιότητα/προστασία της επιστροφής από τον ήλιο, καλύτερο από το φεμμηνοπαυσίπονο προνυμφιακής αντηλικίας που λειτουργεί μόνο σε ορισμένους ανθρώπους] και μπορντινγκπασντεσπάνι [βασική ζύμη εισόδου σε αεροπλάνα-τούρτες] για το Μπαγκσλαντεσμπάνι [χώρα με οπορταμερικαρτουνικές παραλλαγές και ευκαιρίες του Μπολλυγούντι Γουντπάλλεν], πολλά ρούχα ράψαμε πάνω μας με χρήση αμφιεσόμετρου και βλασφημοδάτου εναλλακτικόσκινου πίσω από την παρ'αβάν-γκαρντ-αρόμπα για ν' ανταπαιξεγέλθουμε στις κακουχίες [μοιραστήκαμε την καμπινεζόν του δρος Καλιγκάρφιλντ]. Γενικότερη πενιχρηματοδότηση εξαιτίας της πλέον γενικότερης δρεπανηφορολογίας για την κατοχή ιστορικών ρωμαίων Γκατζετάκιτων.

Μέρα 1, μέρος 1, αποβίβαση: Κατά τη διάρκεια της πτήσης, ένας παρμπριζωμένος γάτος, επαναπανδρωμένος με ιεροσυνοδόστρωμα για τελεφερίκσα. Η αποβίβραση συνοδεύτηκε από ένα ντεσιμπελίριο αγοραβομβικών ψιθύρων [Παρατηρώντας / τις λεπτομέρειες της / βουβής ομίχλης], που δεν ήταν άλλα από τα αερολυμμένα μάγια. Η συλλογή όλων των βομβοστοιχείων σχημάτισε στο νου μας τη φράση-κλειδί: “Βλοσυωπηλός αντίλαλος χασμωδεέστερος θορερεβώδους ψιθύρου” [Φόβος σιωπής / ενδεχόμενης. Αλλιώς, / ραδιοφοβία]. Κανένα δίκτυο κινητής τηλεφωνίας δεν έπιανε εκεί – η μόνη διέξοδος επικοινωνίας με ό,τι αφήσαμε μπρος-πίσω ήταν τα ευθραυσήματα μορσελάνης.

Μέρα 1, μέρος 2, πρώτο μονοπάτι: Παραπεριπλανηθήκαμε εξαιτίας ορισμένων ξεθαρρισμένων τσαχπινακίδων, μα – πλανευτράπελο! – μας έδειξε το σωστό δρόμο ένας αμνησιοδίφης Σουάγγλος, εκλεντρικός περιηγητής με φυτογραφική μηχανή που ξεχνάει που πάει και πάει παντού. Υπήρχαν άφθονες τηλεοντικές ωροσειρές και επιλέξαμε μία, τυχαναγκαστικά. Ο δρόμος γεμάτος νεκροπωροφόρουμ και εικονοφόρα μηδέντρα, ολοσχαιρέκακτους, απομεικλωνάρια πολιτισμού και εξερράγες τρένου. Ένα μυστηριώδες βαγόνι-μελισσοκολατομείο. Ακόμα και αρχαίοι ζαρκάδοι πανακύκλησης. Μετρούσαμε τα χιλιόμετρα που διανύσαμε με βάση τους αποστασιοπυλώνες της δ.έ.η.σης. Βιδοβοσκοί με μεταλυκόσκυλα. Κοιμηθήκαμε ένα βράδυ σε σκηνή και θαμνόσακο. Άουτς, πολλές δακρίδες. Φυτοζωύφια είχαν περάσει τη δαντελόπορτα της σκηνής μας. Χειριστήκαμε τα τσιμπήματα με ταχυδακτχειρουργικά επεκτηνιατρίκ. Παραπονιόμασταν που η σκηνή δεν είχε πανοικτρόπτρα και τρώγαμε με χρυσημοχθηρική μικρομηρυκαστικοπάθεια.

Μέρα 2, η ανάβαση και οι ασθένειες: Παρανεβαίνοντας τους βελοσιραπτομηχανισμούς του(ς) όρους Απαραράτ οραματιζόμασταν επιθέσεις από κοραλιογενίτσαρους βελοςσ'εισπράκτορες του εγκυκλοπαιδομαζώματος, μα το μόνο που εκλαμβάναμε ήταν βραχόπτωση αφού οι μεγάλες προσδοκίες καταστροφής εμπνέουν τα κατολοίσθια. Κιργιζιστάθηκα πολύ μετά από τούτη την αναβρύχηση – σαν τιγρησενάρθηκα κιυγρησαισθάνθηκα – επίσης κόντεψα να μπουρδουκλωθογυρίσματα να κάνω, χουζουρεμβάζοντας στο υψηλό διψόμετρο. Έχυνα στο αυτί μου βιολι-μον-τσέλο μιας και η ακοή μου είχε επηρεαστεί επίσης, αν και προτιμώ γαργάρες με φρεσκόμυαλο που λένε πως κάνει καλ(κ)ονίτ παντού και πάντα. Δεύτερη στάση για αναϋπνοή [απαραίτητη ενστικτηνώδης συνήθεια του είδους μας που μας κάνει να αντιστεκόμαστε στη φωτογήρανση και στην εκλυπαρρύπανση – στα μεγάλα υψόμετρα συμπληρώνεται με ορχοιστρογόνα]. Θυμόμουν στίχους: “Αγκαλιασμένοι κοιμόμαστε μες στη σκηνή. / Είμαστε και οι δύο ξύπνιοι. / Και για να μην ξυπνήσουμε ο ένας τον άλλον, / κοιταζόμαστε με τις εσωτερικές άκρες των εξωτερικών ματιών μας / σε σχέση με τη θέση μας ως αγκαλιασμένοι. / Ξάγρυπνοι όλο το βράδυ / για να προστατεύουμε ο ένας τον άλλον, / το πρωί υποστηρίζουμε πως κοιμηθήκαμε τέλεια. / Πετύχαμε το σκοπό μας”.

Μέρα 3, ο βάλτος και τα ποδήλατα: Η επόμενη μέρα ήταν υγρή με κολυμπερπάτημα φορώντας πλατύπαλτα στον πλωτοπολτό της σπηλιάς με τους άπειρους πετρωμένους σταλα-σταλακτίστες. Η πιο ανόητη πράξη μας όλων των εποχών: η χρήση εκείνου του χωμάτινου αναδασωσίβιου εκεί μέσα. Συναντήσαμε παράξενα αμφίβια χρυσιανικά σταυρόποδα που κολυμπερπατούν στο βάλτο μαρκάροντας δεινοθησαυρούσματα φευγαλέα. Ίσως και τώρα να με σκιουρακούν να ροκανρολίζω τη δια-σταύρωση του χριστού με παραθρησκευτικό υβρίδιο, και μπορεί να τους ακούγεται χαρντροκοπιά. [Οι πειραματιστέστ της καραϋβριδικής επηρεάζουν το αποβέλασμα – θυμάστε τη Ντόλλυ; Μετά από κάποιο συγκεκριμένο αριθμό διασταυρώσεων υβριδίων και κλώουνων θα φτάσουμε ξανά στο γελωταρχετυπικοποιό επί μέρους παν]. Αρκετά χιλιόμετρα στο ελώδες ποτάμι της Τομασμοριακής Υδροβιουτοπολογίας, και σταματήσαμε για παραποταμίευση δυνάμεων. Έτυχε να συναντικαταστήσαμε τους ποδηλάτεξ της φατρίας των Οριγκάμι Μπέαρς [υπερπειθαρχημένοι ναυαγογνώστες και γευσισώστες επί δικύκλων, αφοσιωμένοι στους κύκλους της της γνώσης της σωτηρίας, της σωτηρίας της γνώσης, της ναυαγημένης γεύσης και του γευστικού ναυαγίου]. Φουσκοπονηριά εκ μέρους μας γι' αλισβρύση μαζί τους, αφού είχαν καθαρό νερό. Εις μάτην. Φάγαμε ψειρονεύρι από συνωμοταξοσκωληκοαιδοία φανερόφιδων με ακανθότυρο και πίναμε αλητόνειρο, αφού το νερό του ποταμού ήταν γεμάτο ακαρδαρσίες. Ονειρευόμουν θεομυστικοβούτυρο και φιγουρατσίζμπεργκερ. Αντ' αυτού αρκέστηκα στη λασπολατρεία και το ειδωλόλουτρο. Η συνάντηση με τους ποδηλάτεξ με έκανε να αναθεωρήσω για το σωματότυπό μου. Γαζελατίνα στη μέση για να κ(λ)άψω το λύπος, κι ας γκατζετμοιάζω την τύχη μου με το τζίποιες. Σε αυτό το σημείο του ταξιδιού, ο νοσταλγόρυθμος αυξάνει, μα η ανάμνηση του μελλοντικού στόχου αμπρακανταπραϋντική σε συνδυασμό με σκέψεις για μεγαλοστοματικό νυστεροφημέρωτα. Εκεί επίσης υπαινυχθημερεύσαμε τους εαυτούς μας με σκληρή ξεκούραση.

Μέρα 4, μέρος 1, η πόλη: Υπήρχαν αφθονερές ορεινές αλπόλεις μα ένας μακρινός ουρανοξειδωταψήστης μας έκανε τυχαναγκαστικά να επιλέξουμε μία. Βουτώντας στη δεύτερη ευτραπελπισίνα, βρεθήκαμε στα προκαταρκτικάστεια της Αγίας Σπαραγγούπολης [παλιά γνωστή ως Καλιγκάρφιλντγκραντ, πλέον γνωστή για την παραγωγή καλιγκαρφιλντισιού από χοντρές γάτες που βλέπουν παλιές ταινίες στην τηλεόραση που δε λειτουργεί πια επειδή δεν υπάρχει ρεύμα στην πόλη]. Οι υπερπολυπληθείς [ατυχήματα ελλείψει προφυλακτικόζης].κάτοικοι ανήκαν στη φυλή των Κοχλαζοχλαγωχαδέλφ, αναπολούντες στη συντηριπτική τους πλειοψηφία την πρώην Γκουγκλσκλαβία, άλλοτε σιχαμερέοντες της φιντελκατεστραμμένης φ'ειδωλολογίας. Φτάνοντας στο κέντρο, τζαμαρίας μαγδαλινίσματα. ραγής ματιάμ, γκολφθαλμαπάρτυ για τους φωτογραφικούς παρακμολάτρεις. Η κεντρική οδός γεμάτη διαφημίσεις τσιγάρων, “γκας στέισονς” και πτώματα καπνιστόρητων βενζιναδικοχαμένων. Ανάμεσά τους ένας μπεκροθάφτης κι ένας καντιλακναύτης να συνθέτουν παγερά προκαταντάρκτικά τραγούδια του ιαπωλικού φερετροπικού κύκλου για τους αποθρήσκοντες [Οι νεκροφόρες / κάντιλακ των καντηλιών / το λάδι καίνε]. Στο ακριβές κέντρο της πόλης ένα μεβγαλευφυιές μεβλεβητοστάσιο περιστρεφόμενων δερβισσογελάδων που χόρευαν το βυζ-αντίο του απογαλακτχριστού έδινε μια λύση στην έλλειψη της προφυλακτικόζης. Πολλές παλιές επιχειρήσεις έφεραν ταμπέλες που έγραφαν “Προπαπποφλοίωση μεταξοσκωλεικονοστασίων”, και σε μια παλιά εφημερίδα διαβάσαμε πως κάποιες από αυτές τις επιχειρήσεις άνοιξαν εξαρχής κλειστές, δίνοντας μια προαρχιεπισκόπηση του μέλλοντος. Η διατροφή μας με το ακανθότυρο λειτούργησε ώστε να αναδυθεί η εσωτερική μας ντετέκτιβ Κόρπους Γαϊα-δουράκανθα Κρίστι, οδηγώντας τα βήματά μας στο αποψινό μας κατάλυμα.

Μέρα 4, μέρος 2, ο πόλεμος: Μείναμε σε ένα κουτί/δωμάτιο πανδωρχείου γεμάτο σταυλοπόντικες ανάμεσα σε αντικρυστά σοβιέτ-α-τέτρις μπλίνγκντινγκ μπλοξ. Η ανάγνωση λειτούργησε ως μαγική τροφή: ο Μερλώ-Πόντικας Μεσμέρλιν. Για επιδόρπιο πήραμε Κανταδαΰφη τοιχοτρωκτικών που ήθελαν να μας φάνε το φαντασιακό μας κασέρι ως άλλοι Τυρανμπόνηροι Ρεξκάλιμπερ. Ήπιαμε πόλχυμο αναιμάμεικτο και κοιμηθήκαμε. Μας ξύπνησε η βουή του δυνατού αέρα και οι φωνές του πλήθους που αντιμαχόταν το πλήθος, αέρας, λιπγκλόξυγγας – αναρχίκ, ουπς – μαλοξυγγαστριμυθομανείς σε ακροδεξιώσεις μετά από καλέσματα στο προπαγανδιυλιστικό γερμαναράδιο της Μεσοπολεμούρια. Γουόρν-εμπρός-μαρς-μέλοου, βηματισμός και μάχη και ζάχαρη. Η γη είναι επιποδός. Το παιχνίδι είναι επιπεδόσφαιρο. Πυροκροτιτίβισμα προπραγματισμού. Η ιδεολογία των κατοίκων είναι τα ποδοσφυροδρεπανάκια που σου κόβουν τα πόδια. Δίμοιρος Πούτιν στο προσκύνιο. Περισσότερος καπνεπαναστατικόκκινος ντραγκονμπολσεβήχας που ακολουθείται από τον ιερό μετα-μόσχο που σταματάει θρησκειοχειρουργικά το βήχα της κατερζυγαριάς του κάθε μεροκαματιαριστοκράτη. Λαϊκόπρος-κίνημα-το(μο)γράφος. Στο έργο/παιχνίδι που εκτυλισσόταν μπροστά μας ενώ εμείς κρατούσαμε τα συναθηνακαιχειριστήρια, ένας Χαλκασκακαντερέντερος κομπαρσιβαρίστας τομαστοτρενάρει τον σουπερμαριολανδρισμό του, θεωρώντας την πράξη του ως μια θεραπεία για τη φιλοκτήτιδα β'. Διασπαράλληλη κβαντέκβαση του πολέμου της αποταμί-ευκλείδειας Γεωμετροίας. Υπήρχαν άπειρες εκδοχές του τέλους αυτής της φρενήρους μάχης, και τυχαναγκαστικά επιλέξαμε μία.

Μέρα 4, μέρος 3, ο αυτοσαρκαστικός τύπος: Ένας εξαιρετικός σε σχέση με τον κανόνα των Κοχλαζοχλαγωχαδέλφ τραγικός ήρωας της πόλης μάς έκανε μια μακβεκθαμβεκβαθέων εξομολόγηση/ενατένιση/ερμηνεία στεκούμενος τεχνικολόρθος. Φορούσε το ασπρομαυριδέραιο και συχνά έτρωγε τα νύχια του. Ήταν ένας ακριβωός ανδρολογοποιός που κατασκεύαζε αιστύσεις βιαγκριβείας, ενώ ο πατέρας του ήταν ένας φορολογοτεχνικός συντηρητικός γεροξεκονσερβοκούτης. Ήταν εύνουχς απονευνοημένος. Πρόλαβα να ηχογραφήσω αυτό το μέρος της εξομολόγησής του: “[...] είμαι κατά του αυτοσαρκασμού, αρχικά ήμουν πολύ αυτοσαρκαστικός, μέχρι που είδα πως στον περίγυρό μου ο αυτοσαρκασμός μου γύρισε εναντίον μου, από ένα σημείο και μετά όλοι οι φίλοι μου ξεκίνησαν να με χλευάζουν για την καράφλα και το πάχος μου σε εκνευριστικό βαθμό, αφότου όμως εγώ τους είχα δώσει το θάρρος όντας αυτοσαρκαστικός για αυτά τα θέματα. Παρόλα αυτά η γενικότερη αγάπη μου για τον αυτοσαρκασμό παρέμεινε, έτσι, έχοντας αυτήν την ιστορία πρόσφατη, περιέκλεια και ταυτοχρόνως ξεπερνούσα τα τετριμμένα αυτοσαρκαστικά αστειάκια για τη φαλάκρα και το πάχος, αυτοσαρκαζόμενος για τον ανεπιτυχή αυτοσαρκασμό-μπούμερανγκ. Στη συνέχεια όμως ενθουσιάστηκα τόσο με την ιδέα αυτή της (μετα-, αν θέλετε) αυτοαναφορικής αυτοσαρκαστικότητας, τόσο που τη βαρέθηκα ταυτόχρονα. Αποφάσισα να μισήσω οριστικά τη συνειδητή αυτοσαρκαστική πράξη, ν' αρχίσω σιγά-σιγά να το βουλώνω, και να αρχίσω να τρώω τα νύχια μου και τα κάθε λογής πετσάκια, έγινα αυτοσαρκοφάγος, και έτσι πέρασα στον αυτοβγαλτοσκασμό μου, στον όρκο σιωπής που μόλις έσπασα”. Ξεσπασξεσκεπάστηκε [Ο Ζήνων πετά / τα μπούμερανγκ που φεύγουν / ανεπιστρεπτί]. Η αντιφασκονταφτοψυχανάλυσή του οδήγησε στη φαυλότητα της πορείας μας και μάς έδωσε την ευκαιρία να καταλάβουμε τα λάθη μας και την τωρινή μας θέση. Η σιγουριά μας για τη βεβαιότητα θέσης αντικαταστάθηκε από τη βεβαιότητα για σίγουρο αποπροσανατολισμό. Η στάση μας σε αυτήν την πόλη μάς έκανε να νοιώσουμε γεννητριήρις σε ηλεκτρικυμία, ένα καρδιοχτυποβρύχιο σε ωκεανό από επι-ταχίνι. Αραιοπαγιδευτήκαμε σε έναν ολοφθόγγυλο ανήφμπορο, λόγω κορεσμένης έλλειψης ισχνοστοιχείων. Στραβοκακάποια κλεφτερόλεπτα που μ'έμνοιαζαν σαν χρεώνας, κι έτσι ξεφύγαμε μέσα από μια πρεσομοίωση καρτούνελ. Ένας κύκλος που οδήγησε στον προορισμό μας.

Μέρα 4, μέρος 0, ο μη-προορισμός: Το Τοτέμενος. Ένα πολύ γλυκό κουταβαμβάκι στην είσοδο για να σκουπίζει κανείς το ανδρογόνο υδρόγυνο, αν στάζει από την κούραση. Παρανοϊκοραμική θέα. Παραγκωνίσαμε τον βοηθομάτη οδηγό-πυρσοκρατητή χλευάζοντας την οπτικοακουστική φυσαρμοδιότητά του. Εντός του Τοτεμένους, πέτρινοι εγκεφαλέφαντες και λαμαρινόκεροι. Το άγγιγμα του Μηδαμυνόταυρου φανέρωσε το χρυσό λαβύρινθο που οδηγούσε στη σκοτεινή βιβλιοθήκη που φωτίστηκε από τον αναβοσβήσονα και περιείχε τον κώδικα του μεσαιωνικού ιπποσυνειδήτου που η ανάγνωσή του άνοιγε το προσβασυνείδητο που χάριζε το χάρισμα του αγγίγματος του Μηδαμυνόταυρου. Ο προορισμός μας ήταν ένας κύκλος που οδήγησε έναν κύκλο που δεν περιείχε τον προορισμό μας, το μυθνικό μας Εβερστγέτι. Ο μύθος του έθνους ήταν μια κορυφή που δεν έστεκε. Εγγυώμ Σάντιμπελ ξεγελνάει, όπως κάθε ανιμάντρα. Η μόνη κορυφή αποτελούσε μέρος κύκλου. Άπειρες κορυφές στη βάση του Πυραμηδαμυνόταυρου. Η φαυλόπορτα που βγάζει πάντα στο ίδιο δωμαίτιο και δωμαιτιατό μάς τυλιξετύλιξε σε μια ανατολή ηλίου του Χαϊντεγκερεκαβητού μια μέρα πριν τα μεγάλα Ντεσαντουρνάλια, όταν το θερμό υπερμετρόμετρο κόντευε να σπάσει. Ξεβρασθείσα κιβωτός του Τιτανικώε με είκοσι χιλιάδες ζεύγη πάτω από τη θάλασσα [είκοσι χιλιάδες παράλληλες εκδοχές μας].

Μέρα 5, επιστροφή: Η επιστροφή μας έφερε απταλωνιαστασαλονικιώτικες ο.α.σ.θ.ένειες. Την πρωκτοκαθυγρία κατείχε ο φόβος πως θα γινόμασταν μπουρμπουληθρομετανάστες στην τσιμα-τσιμαντούπολή μας. Ξανάδαμε νοικοκυρομαχίες που επιβεβίωσαν την υπόσχεση πως θ' ακραδανταμωθούμε με φράσεις όπως “έχω κάνει ανεπαρκέ, ό,τι γυαλίζει γλιστράει”. Οι περιθάλπουσες νοσοκόρες των νοικοκυρωμαλαίων αντιπάλων που έπεφταν στις δικές τους παγίδες σταδιακά πίστευαν πως αναπόφευκτα γίνονταν ωγραίες χρησιμοποιώντας αποτριχοπτωτικά κουπόνια. Αυτό που στην πόλη που είχαμε αφήσει μπρος-πίσω ήταν για μάς “φωτεινός σηματοδότης” ήταν γι' αυτές “σκοτεινός βηματοδότης”. Ένα διαιωνισιακό πάθος στο κλιμακτηριοστάσιο. Μπροσμαρσιππόκαμπος, προστάτης των καρδιοχτυποδημάτων του Χταποδιονύσου. Για όλους αυτούς τους λόγους και τα παίγνια, και πάλι θα ταξιδέψουμε για να κρίνουμε κομπιναιζώντες με νεκρούστα, ρακεμαννεκένδυτους. Για να εγκαυμιδρύσουμε εκ νέου το ζενυδρείο. Για να κουβαλήσουμε τα σουβμενίρ μας. Για να ξαναφτάσουμε σπίτι και να ξαναπιούμε ακούγοντας μουσική [Τζίνι ιν ε μπιτλ. Τζόνι ιν ε μποτλ. Ντέιβιντ Αξελροντξολότλ]. Για τώρα θα κοιμηθούμε με ανοιχτή την πορτατύφλωση, στο προφανέσπερο, λαμπατέρμονο φωσκότος της γλώσσας της Παναντόλτς Εβίτα Γάμα.

Επίλογος: Έτσι τελείωσε άλλη μια σελίδα του καθυποταξιδιωτικού εφεξημερολογίου με τη χρίση πανεύκαμπτων αφρολέξεων. Διαβάζοντάς την ανάποδα γίνεται ένα κηδικοποιημένο χαρμνημόσυνο μήνυμα διαθηκοθήρων της λεξιπλάστιγγας και του γραφίμωτρου. Η ζωή [αλλιώς: τα Τυχαιωόνια Αυγοστιγμών] πάλλεται ανάμεσα σε δύο πόλους: (1) περνά από μεταβατικά στάδια, και (2) αποτελεί συνεχή σταδιακή μετάβαση.

Αναφορές: Μου διεφυγεφυρώθηκε μια κλεπτομέρεια: οι τηλελεμφαδένες της βιβλιογραφειοκρατίας. Μα αυτό είναι ένα ακαδημλαϊκό άρθρο, δε θέλει τέτοια.

Φυτεύγω Δεντρωώδω 5: Τρυφώναζ

Φυτεύγω Δεντρωώδω 5: Τρυφώναζ
(τριφωνία τυφώνων - παρτιτούρτα σε μιμόζονα)

Απόσταση αποστόμωσης-αποστήθισης. Μετα-αριθμός. Πολυκακοσμία και συνωστισμόνος μου σε μια αστυφιλοσοφία όπου ο γκραφύτης γίνεται το φύμα. Πάω πάντα στο Ούγγρασυλ, ένα μικρό ταξίδι στον υπερσυβριδικό σιδηρόδρυμο. Η αιμομιξοστοιχεία μου οδηγεί στην αφαιμομιξία (Τα τρενάμενα / χέρια μου σανέμένα / κάρβουνα πατάν). Ανώρνυμος για την ηλικία μου, μαγυρεύω μακραχρόνια, κι ας έχω ξεχάσει τον κωδικό για το ειμαίηλ μου. Ο Καποιοσαλλισμός, ιδεολογία του φρεσκοιμώου μυθαγενούς Στη Ζενομενολογία του Τρύποτα είμαι ένας κυβιστής στο εσωτερικό ενός σφαιρικού καθρέφτη. Απ' τον παχύ μου ιδρώτα έγινα μούσκρεμα. Η αμαρτολίσθιση του αγγελιοβόρου είναι η αυτολεξουθένωση του καθαρματοποιού. Το δυσπιστόλι της ουκρανιακής μου σοκοφρουλέτας διακρίνεται από μια δισφαιρία: Κραφτγουέρκικα Μπαμπάατικκα. Κάθισα, ξεκουράστηκα, ψήθηκα - στη διαλεκτρική μου καρέκλα. Αποκρμορφασμός στις απόκρυες κρύβει χαρτοφάγο κρεάτινο. Λήθη κεκαλυμμένη: Η απόλυτη αποκάλυψη πως κάθε αληθινή αποκάλυψη είναι η συγκάλυψη μιας κάλυψης (Χορεύω καλά / το ζευζεκιμπέκικο / της ψευδοξίας). [...]. Σύντμηση έντιμότητας-απεντόμωσης. Μετα-ρυθμός. Η τρανζιστόρητη αφοσίωση στην αφομοίωση και η ακριδοθώρητη αφομοίωση της αφοσίωσης. Ζωοροαστρολογία: Ελπιδοπτεροδάκτυλοι και υμενοπτερόσαυροι σε αμετάθραυστο προσωcrαstination. Φαυλιόδοντες κυκλεφάντων. Υδραυλιόδαντης Αλιγκάτωρ. Μαρκείσαι ντε Ουπανισάντ στη σημερατότε-ητα: Leovardo de Seed Vidci. Ψυχιατρίγωνο κυλίνδρυμα όπου έτρεμαν την περιτρομή. Κινούμαι ναυτοσχέδια και ποιήματα του Walt Whitney. Τράπεζα σπερμαρκτικών θεο-τόκων. Μεθυσιασμένος στο βωμό, ακούγοντας τη φυσική μεγαλοψυχώ του δωματίου, "βάι-βάι", κλαίω, μετρώντας απολαβές, συλλαβές και επιθερμίδες στην όχθη της λίμνης Βαϊκάλορου Χαϊκούν. "Υποβρόχιο σαρδομβρέλλα". Σίγουρος ο πνιγεμός προς την Ηθάκη του Κοντοκουρεμαβυθούλη Κοντορεμαμακρυκρυβυθάκη. Αστειρότητα και αυστηρόπιτα στον τρυποκάλαθο της Καρκινοκαρφίτσας. Είμαι παλαιοσπηλαιοπελαγολόγος που ψάχνει το παντασπάνιο σιωπάλιο των Φαρησαΐων, ο τρυπιοκάρδιος από το Βιτρινόλι. Το Αλφαβητάβαταρ εγχαρακτοπλοϊκής σεμισώριζας. Καταστροβοφοβία: με τα λόγια του θα τον φάει και θα τον πεψη-κολα-κέψει. Μειδίασα σα μάδησα μια μέδουσα (Κάτω από τον / τάφο των σκέψεών μου, / το υπόμνημα). Ενδιαφθείρομαι να αναλάβω την κιναιδαιμονία της Βικεντίας-Αικατερίνης Βανγώγου για τη διαπεράτωση της συγγραφής του πρώτου μεταρρυθμιστορήματος. Γεμάτο διυλητήριο εξελιξήριο πρίνω να επικαλλιστώ με μια μαρντουντούκα αρμένικη τον Δισκοτηςφαουστοφελή. Μαγιαζτέκοι, Μαδεστέκοι και Χοστελτέκοι. Ιππόγειος υπόδρομος, δεξιά συνοιστρία, συλβές τρως εξαιτίας της κινητής τηλενυμφομανίας. Η εναντιοθήκη μου και το υποδειγματοποιείο. Πολιττωματική σκοπομώτητα, προσαναμμολισμοί: υπαλληλουϊεγγύη στο προlitteratιάτο. Παραμιλουμινάτοι κιοισημερινοί συμμερινοί στην εξαιουσία ενός ντεζαβού καιγκαβού Κάβειρα ζαβουλιάρη με δαγκάρνες: αφού όλοι θα πάμε στη συγκόλαση, η βαβελζεβουλκανεισζατέρρα ινκογκνήτανήεπιτάσσει ναδείρω το ζενηθικό πουνκαρέ-καρέ πουά-καρώ με υπό εξαφάνιση τεχνικές καροτέκα-καρατέκα. Ανιστόρνιθες του Ξενοφάνη Αριστοφώντα Απουενοσντίας κουτορνίθηκε από τη χαρά του. Αναρχασμικοί χοιροπαλεύουνε - πριν χωρχόρευαν καρναβάλς. Εξόρεξη; Ιδού τι φετείχαμε και τι αποφετύχαμε! Γίναμε (1) βρωτόσαυροι σε δει(λι)νό αύριο, (2) ο αυτοσχεβιασμός του σώματος του ρωμαντικειμένου, (3) θερμοσύμφωνα και ψυχροφωνήεντα, τεχνέκτως αρτάκτως συρρημένα (4) Όταν το ανδρόσκοτος βρει το θηλυκόφως, ίσως να εντρεϋφουσήσει στην υπόθεση του να αντροφύσει (σ)το θηλυκό χέρι. Έτσι θα τη φέρουν ο ένας στον άλλον και θα επέλθει το ισοφάρσισμα. [...] "Περατόν εστί περιττόν", επαναπολάμβανε ασταμάτικτακ, πέρδευε την εχεπάθεια με την εγωμύθεια, ως φύουσα δύση και δύνουσα φύση, (240) καθρέφτες ναρκισσιστικωτικών ειμ'ό,τικων και μονόκουλουμ speculum σε μανόκοιλη occulta vita, (241) tο σαπφές του Λεσβιάθαν, (242) οπφάλιος πέλεγγυς έγγυος πρέσβειρα αλαβαστροπελέκι (243) μονός τρίτος ομφάλλιος ομφθαλμός κυησηβρύων μεμβρύων σφαίρωψ πρεσβεύρωψ ολιγόφημος έκτοτε, Ιμχοτέκπτωτος (Κοντόφθαλμε, που / όπου κι αν πας, γυρνάς / ή σε κύκλο πας.), (244) ο μίτος της Αυριάχνης και ο Πάνθωρας, (245) παντεσπανεπόπτης πανταπόντης στο παρόν της προφυσικής, [...] εγώ προφυτεύω ότι κι ό,τι θα με προφυτεύσει, μεταφήσομαι ό,τι κι ότι θα με μεταφητεύσεις, (487) Κυβέλη κυβύθιση της Ατλαντμίδας, στη μέση ο ενγλαστρύρινθος και ο κυκλικά αναδημιουργούμενος Φήμιξ, αεριαϊέρια πίσω από τα ιερογλαφυρά αερογλυφικά σε τυχογραφίες των Βίκυνγκ Μαίανδρος σε μια γκρι απόχρωστάο τε κινγκ - με συλφιδωτά νυμφικά. (488) ΣΙΒΥΛΛΑΣΥΛΛΑΒΗΣΕΛΑΒΙ
(489) Λακωνική ψυχανάλυshe, "ήγει ναι καδένει πάρhe", παραμιλάει ο Σαββατομουρμούρης. (490) Οισοφαγωγή του μεταβραστή (όταν συνειδιττά το υποσανίδωτο νερό εκφράζει σερφχάριστο κύμα

σε αδραχνοϊστότυπο) [...] και ο δρόμος του τζακ κέρωτα στο θρηνόκαιρο, εγώ κρατώ κυκλάμυνα κιεσυμειώσεις στο τεφτερονόμιο γιατισυμπτώσεις αναγυμνώσκοντας ως ζωρζ μπαμπράιγ την εφημοιρηίδα μου

το απριόριστο τέλος εφαρμοσμένο στην αρχή της αποστεριοριστίας
Ιερουσαλήμματα στο βαβελεξικό ::: βεβηλεκτικό ανιερούργημα σαμπλοποιώ:

(α') τριχογνωμία (β') τριχογνώμηση (γ') τυχογνωριμία (δ') τοιχηρεμία (ε') ; (ζ') !

το σεξάγραμμο δύο ερωλδικών τρυγόνων

δεςμοίρωρ

Ανυπόμονος,

έτρωγα τα νύχια μου.

Σελιγώθηκα.

Το άρωμα της

ζωής σου στα χέρια μου:

μοιροδικό σου.