Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017



Φυτεύγω Δεντρωώδω 14: Μεθερμηνειόπαυση

"Δεν υπάρχουν στιγμιαία ατοπήματα και αιώνια Ουτοπία, παρά μόνο φευγαλαία ουτοπήματα και μια παγιωμένη Ατοπία," είπε στον νεαρό μαθητευόμενο για να αποκρυφσταλλώσει τη θεωρία. Η συνεχής διασκέδαση είναι θανατηφόρα, οδηγεί στην λουναπαρκινοπάθεια της πράξης. Βρήκα την έκτη μου παραίσθηση, αλλά πρέπει πρώτα να τελειώνω με τις πρώτες πέντε για να προχωρήσω σ' αυτήν. Μου δίδασκε τη μηχανική των υδάτων, υγρά να ζωγραφίζω, να γραναζογραφίζω. Κάποτε νόμιζα ότι την άκουγα με προσοχή σε ό,τι έλεγε. Μιλάω στον εαυτό μου για το ότι μιλάω στον εαυτό μου. Στα μαθήματα δολοφονητικής της, μου τραγουδούσε την εικονογράφηση του Απολεσθέντος Παραδείσου του Μιλτονοφελή υπό Γκυσταβρωμένου Ντορεμιφάουστ (θα επανέλθω στο θέμα αυτό σε μια από τις επόμενες χοανμιρολατρικές αναμνησίδες). Κάποτε νόμιζα ότι την έβλεπα μέσα από τις καθημερινές της μεταμορφώσεις (κρυφοκοιτώντας μέσα από τον ακουστικό γουντιγκαθρέφτη της). Εμφανής βούληση για οριστική αορατότητα και καθορισμένη επιθυμία για αοριστία. Είδες; Έμαθα να φορώ το εκάστοτε πουκαμνισοτροπικό, ειδικά εκείνο με τα φρακταλούλουδα, που είχα πάρει από την οδό του Ελευθήριου Βενγαζαίλουρου όταν δεν είχα γίνει ένα με τα μετανιωστευτικά ξενίτια στην ξενυχτιά. Έμαθα να γκριζωγραφίζω τη μέρα τη νυχτικιά και τη νύχτα τα πρωινά χτικιά. Στο κέντρο του φράκταλ της καθημερινής ζωής υπάρχει το μουχρωμοσωματίδιο (της θεϊκής σονάτας του σελυκόφωτος). Γιάννης Χίγκσος, o ασχημόπαππος που μεγάλωσε, πέθανε, αναγεννήθηκε κι έγινε κύλκνος, shit, they spilled Killkenny. Κάποτε νόμιζα ότι μύριζα ό,τι ήθελε και χρειαζόταν. Η υποκειμενικότητα της υποκειμενικότητας. Παραδείγματος χάριν, το στρώμα γυμναστικής, κρίνοντας από τον ιδρώτα μετά την παχυσαρκαστική αυτή γυμναστική, ήμουν πεπεισμένος ότι ήταν φτιαγμένο από υπερφιαλοβάμβακα. Έπεσα έξω, κυριολεκλεκτικά. Έπεσα ευλογημένο θύμα μιας πιερπαολοπαζολίσθησης. Με μισανθρωπολογικές μελέτες, τυλίγοντας τη σύμπνοια. Ανοίγοντας τη σαμπάνια. Πνίγοντας τη συμπόνοια. Δυσπνέω πλέον από τα ημιδιαφανακροινοπνευμόνια. Κατάλαβα καλά το νόημα της ηπαραξίας, τη ζωγραφική την αφήνω κατά μέρος. Κάποτε νόμιζα ότι την άγγιζα, σωματικά και πνευματικά. Τα μαλακά μας αγγίγματα ήταν πέτρινα; Προσπαθώ να κάνω μια μετάφραση της εμπειρίας της εμπειρίας της μετάφρασης. "Η Ερμίνα." "Ο Ερμείδης." "Ο Ερμίδης." "Ο Παρμενίδης." "Το Παρμεζάναξ." Η κιβωτός ήταν ο παράδεισος (δολοφονητική, γαρ) - στην είσοδο ο Πλάγιος Petshop, με την εκάστοτε χειρονομοθετική ρύθμιση. Αυτή κρατούσε τα Συγχωροχαρτοπολεμοφόδια, τα Κενά Σπερμάρια, τα Δικαστήρια και τα Δικόγραφα, τα Χειριστήρια και τα Χειρόγραφα της Νεκράς Bandicoot. Φαντασμαγοραφοβία του δογμαυτισμού και δογμαυτισμός της φαντασμαγοραφοβίας. Καλλιέργεια με το ζανπολσάρτροτρο. Οι θεωρητικές πράξεις και οι πρακτικές θεωρίες της αμεποσαμεργοθεραπενίδας που τρέφεται συνειδητά μόνο με γεροντοκορεσμένα χαρμολυπαρά. Ο Άγιος Πετροβολισμός της Μωρίας της Μαγδαλοιωνής (που κάποιοι λένε πως ήταν μενενσνάρκωση της Μεταμοντερνιστάρ και πρώτη γυναίκα γιατρός που έφερε τα αντι-φιλισταμινικά, που κρατούσε το τυφλό σκυλί του Παβλοφθαλμοδοβάρ). Κάποτε νόμιζα ότι γευόμουν τον χαρακτήρα της. Καγκουρολαγνεία και καπροφιλία από το Γκροτέσκο Εξπρές. Νόμιζα ότι γεύτηκα μαλλιά και προβλήματα λυτά κι απεριττώματα. Τώρα απορρίπτω, όπως μου έμαθε, ακόμα και την ίδια μέσω της ιδεολογίας του whatforισμού. Κάνω επίκληση στη γλωσσική μου μούσα που μου έγραφε σε τέλεια ελληνικά, αλλά σκεφτόταν σε γκρήκλις. Κάνω εγκρήκλιση στη μουσική μου γλώσσα που ό,τι κι αν έκανε τελείωνε σε γραμμένες σκέψεις εκτοσελίδας και ήθελε να βρίσκεται πάντα εκτοσελλάδας. Εν τέλει, για να τελειώνουμε με την υπόθεση του αντονεναρτοποιείου, δουλεύω για μια νυχταωςτοπρωηνγκόμενα; Μια μετενσαρκοζί της χιτλεροφημίας στο νεγροτάξιο; Μια μαυροπανθηρόστομη συνταξιοδοτημένη συνταξιδιώτισσα; Μια prime time συνδρομή στην προϊστορική TV με τα πριμιτιτιβίσματα; Απέστρεφε το βλέμμα όποτε μου μιλούσε, και κοιτούσε τα πόδια της, γλυκιά όσο και σιχαμένη, σαρανταποδαρχαμηλοβλεπούσα, ειδικά όσο σαλταραντάριζε. Μεταμορφώνεται καθημερινά στην ερωτευμένη φυλακή, "είναι δικός μου, καταδικός μου κατάδικος." Πανυπέρτατη αγαπειλή. Το τζουρασικπάρκινσον της σβαρτζενεγκεντροπίας.



Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Schizoanalytic Cartographies: A Very Short Introduction

Schizoanalytic Cartographies: A Very Short Introduction

The present text is a leftover from a chapter on theoretical background which had to be reduced to a single sentence for reasons of economy (the Occam's Razor reduced to a word limit). It explains Felix Guattari's analysis of assemblage domains as an applicable methodological tool for qualitative research. Moreover, due to its "rejected" origin and in strict alignment with Deleuzoguattarian fractaloid thinking, the text itself stands as a proof of this type of thinking. One sentence of a forthcoming paper can be unfolded into this text, ergo, each sentence of this text can be unfolded into other texts... ad infinitum.

While A Thousand Plateaus is a long dense text which requires a relatively intense engagement on behalf of the reader to schematise its conceptual structures mentally, a couple of years after its publication, Guattari released his solo book Schizoanalytic Cartographies, which, as the title suggests, includes precise maps and concrete definitions of fine detail of all the Deleuzoguattarian terms. The book emphasises on the processes which bring an assemblage into existence. In our contemporary societal, individual, environmental, and psychological structures, phenomena are extremely complex, interwoven with other phenomena. Hence, they form admixtures of agencies, agencements, translated as assemblages. To map an assemblage is to help one's navigation in a sea of multilayered ontological traits. An assemblage, thus, consists of four interconnected domains, which can be synopsised in the following initial diagram:

Figure 1 The matrix of cross-relations of the four categories (Guattari 1988: 28)

I will not go into great detail as Guattari does in his book for it would be irrelevant to the scope of this paper, but I will attempt to render this description of assemblages accessible to the non-accustomed reader for the purposes of the specific context. An assemblage thus, consists of the following:

(a) Fluxes or Flows F of the fixed territorialised row below, which are the material realisation of entities. If we speak of a human, a machine, a plant, an insect, a computer, it is not a sharply defined entity, but a conjunction of various elements which come from the other domains, a projection.

(b) Abstract Phyla Φ of the deterritorialised row above. Phyla are the rather abstract ideas we have about things, so that, while there are no actual real fixed humans or machines, the Phylum of a “human,” a “machine,” an “horse” is there. Apparently, this resembles the Platonic world of immutable ideas, but the main difference here is that Phyla (like Flows) change during the course of time, according to the impact of other domains (one can think of extinct animal species, or social divisions which are irrelevant nowadays). As said, the shaping of Flows in turn shapes Phyla, but also, it is with reference to Phyla that Flows are affected in order to change toward the possible Other. “Between this same domain of Flow and that of deterritorialized Phyla, a form of smoothing that opens onto the possible is established” (Guattari 1989: 117).

(c) Incorporeal Universes of reference U (sometimes referred to as Constellations of Universes ΣU) in the deterritorialised plane. A collection of Phyla forms a Universe of reference. We may think of an ideology like Marxism, a religion, the colour pallet, or the totality of animal kinds. Again, Flows refer to them like in Φ to become loaded with becomings. There might be a difference, for instance in the becoming-tiger (Φ) or the becoming-animal (U) of a human.

(d) Existential Territories (T) of the territorialised row below. Each Universe tends to have a certain materialised area of interactions for the Flows and Phyla referring to it. One can think of a laboratory setting (T) and its relation to science (U), the scientist, the experiment, the publications (Φ), and a temporary intern student, an employee, the specific organisation funding the laboratory (F).

The four domains have specific forms of “smoothing” (Guattari 1989: 79, 87) and through various processes (the moments which the researcher analyses) they affect each other either in a circular manner (from Φ to U to T to F to Φ and vice versa; already explained above) or a criss-crossing one (from F to U, from Φ to T and vice versa; eg an ideology U informing a follower F, or many followers shaping an ideology, or a parliament T giving rise to the formation of specific human categories like voters of certain parties and reversely, the existence of certain ideologists necessitating the constitution of a parliament in a non-democratic land). We need to remember (as shown in the figure below) that the right columns of Universes and Territories are unary and bring together their Phyla and Flow components which are countable and plural; also, the territorialised plane of Flows and Territories is finite and limited due to its material form, whereas the deterritorialised plane of Phyla and Universes is infinite as being an area of the possible.

Finally, it is important to notice the time qualities (or “intermediate temporalities”) which connect the four domains, something which is found very helpful in studying a phenomenon, since the different types of time in a given situation indicate the domains in play. Hence, between Phyla and Flows we find processes counted with measures of objective time. Between Flows and Territories we find processes that are perceived as durations. Between Territories and Universes we find processes which give the impression of subjective temporalisation. And between Universes and Phyla we find these instantaneous “fecund moments” which Guattari relates to moments of delirium, Zen Satori, or gestalt switches (Guattari 1989: 174-177). In a nutshell, this typology of temporalities is very helpful in the analysis of many different types of social interaction - especially if that interaction involves many different types of traditionally assumed Phyla, such as human-machine, human-animal, animal-plant, and so on - in a twofold manner: (a) In a given case study of a newspaper article, or during an ethnography, when analysing a specific type of temporality but the domains of the assemblage are unclear, we have indications as to which are the domains in play. (b) When the domains are clear, we lack the answer to the question “what is going on there,” we can infer the temporality of what is happening and extract some conclusions according to the temporal function of the phenomenon.


Figure 2 The axes of deterritorialisation and relative discursivity (Guattari 1989: 54)

The arrows pointing towards the centre signify a general tendency of the assemblage to remain as such, however, never reaching absolute unification, since the arrows pointing towards the outer directions signify the assemblage’s tendency to form rhizomes with other assemblages, Phyla, Flows, Territories, and Universes.

Having these said, a brief explanation of Deleuzoguattarian “inter-entitarian dimensions” of an assemblage (Guattari 1989: 90) has been given.

Work Cited
Guattari, F. (1989 [2013]). Schizoanalytic Cartographies. Trans. Andrew Goffey. London, New Delhi, New York, Sydney: Bloomsbury.


Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

Αστειοφυλάκιο 01: Είκοσι Πολύ Κακά Αστεία

Αστειοφυλάκιο 01: Είκοσι Πολύ Κακά Αστεία



Άρειος που γουστάρει παιδάκια: Χρυσόμαλλος παιδέρας.

Γνώρισα έναν τύπο, μισό Κενυάτη, μισό Γερμανό, που δεν έβλεπε. Γνώρισα έναν τυφλόμιγα.

Μικροοργανισμός που υποκρίνεται πως είναι φοβητσιάρης, μπροστά σε κινδύνους το βάζει πάντα στα ψευδοπόδια.

Παραισθησιογόνο αναψυκτικό: 7UPσινθος.

Το βαρύ βιβλίο που σκότωσε τον τραγουδιστή των Motorhead: Lemmyτόμος.

Τράπεζα των Σατανιστών: Πεντάλφα Bank.

Μια ομάδα αθεϊστών συνδικαλιστών πηγαίνει στη Θεία Λειτουργία και έχουν όλοι ανοιχτά τα φερμουάρ των παντελονιών τους. Οι πιστοί του κοιτούν με απέχθεια. Ο εκπρόσωπός των πρώτων λέει: "καλά, δεν είπαν ότι τα μαγαζιά θα είναι ανοιχτά και τις Κυριακές;"

Περσικό old-school hip-hop συγκρότημα: Ιράν DMC,

Στο αεροδρόμιο πέρασα τον έλεγχο φορώντας μια μπλούζα AC/DC και χτύπησε ο ανιχνευτής μετάλλων.

Είμαστε τόσο φτωχοί σε σημείο που "σήμερα τα μακαρόνια είναι Κορώνα-Γράμματα".

Της είπα: "Θα μαγειρέψω να φάμε" και ξεκινάω τις διαδικασίες. Μου λέει: "Όχι" και μου έκλεισε το μάτι.

Kωμωδία επιστημονικής φαντασίας όπου πρωταγωνιστούν μέλισσες που ταξιδεύουν στον χρόνο: Επιστροφή στο Μέλι.

Εκεί που κρύβω τα κόκκαλα των κακών μου αστείων για να μην τα βρει κανένας; Αστειοφυλάκιο.

Ο Σκανδιναβός θεός του πολέμου που γράφει πάντα με κεφαλαία; CAPS LOKI.

Η αλοιφή που βάζει ο Πικάσο στις μελανιές του: Γκουάρνικα.

Νορβηγικό ζώο που βρωμάει η ουρά του: Σκανδινασβός Κουναβίκινγκ.

O Κολομβιανός εγκληματίας που βάζει πάντα κενό ανάμεσα στις λέξεις του; Πάμπλο Σπεϊσμπάρ.

Όταν έχεις σπάσει το πόδι σου και δεν μπορείς να σηκωθείς επειδή έχεις τον γύψο, δεν είσαι ούτε γονιπετής, ούτε υψιπετής. Είσαι γυψιπετής.

Ήμασταν εφτά, δεν είχαμε λεφτά, και υπήρχε ένα μπουκάλι μόνο. Επτά επί Chivas.

Ο μυθικός ήρωας/συγγραφέας που τέντωνε όσο μπορούσε το σενάριο: Μαρσέλ Προκρούστ.



Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Τα Δόντια σου


Τα Δόντια σου
Ramón López Velarde


Τα δόντια σου είναι η δίκαιη κι εκτεταμένη παραλία 
που πάνω της προσανατολίζονται χαμόγελα
και στοιβάζεται σε δόσεις η νηφάλια ευθυμία.

Χαμογελάς σταδιακά, όπως χαμογελάει 
η παλίρροια με την κυρτότητα του κύματος,
και ολοκληρωτικά, σαν νυχτερινό  "γεννηθήτω φως"
θνητών που σε αντικρίζουν σε απόπειρα ομιλήματος. 
Τα δόντια σου έχουν, λοιπόν, αξία ανεκτίμητου κοσμήματος.

Να τα φροντίζεις καλά, γιατί κρύβεται σε αυτήν τη φροντίδα 
μυσταγωγία ισάξια με την ενασχόληση του Ποντίφηκα
με την Εγκύκλιό του, με τη Ράβδο του και με την Παπική Σφραγίδα.

Φρόντιζε τα δόντια σου, αυτό το κονκλάβιο από χαλάζι, 
την αλυσίδα αφρού, την ατέρμονη ευμάρεια, των αστρονομικών
και άψογων μικρολεπτομερειών τη γερουσία,
το μάννα που θρέφει τον αμφιβληστροειδή, και των Δώδεκα Φυλών
την πείνα που κρέμονται από την άκρη των φωνητικών σου χορδών.

Τα δόντια σου θα κατάφερναν σε εξέγερσης μανία
να υπηρετήσουν τον αφέντη σαν ζωδιακό οπλοστάσιο 
και να μετρατρέψουν τα παράφωνα ουρλιαχτά σε χορωδία, 
τις αναταραχές και τον θυμό σε ακίνδυνους αστεϊσμούς,
και την επανάσταση ολάκερη σε έναν όχλο από τυφλούς. 

Κάτω από τις μυστικές αψίδες των ούλων σου,
σε ένα απείρως μικροσκοπικό υδραγωγείο των αρετών
ίσως μπορέσει ν' αξιωθεί ο πιο άξιος των θνητών
να ξεδιψάσει την ακόρεστη επιθυμία του... ώσπου ο άγγελος
να σαλπίσει τη Θεία Δίκη δια αστραπών και κεραυνών.

Κι αφού η γη ρουφάει πάντοτε κάθε τίμιο φυλαχτό,
κι αφού τα νεκρά σου δόντια πρέπει περήφανα
να γίνουν ένα με τον αποκρουστικό σου σκελετό, 
φτιάχνω εδώ τον βωμό τους, για τον σχηματισμό τους τον ιδεατό,
και την αριστοκρατική τους ευγένεια, για χάρη δόξας και θαυμασμού
της ανθρωπότητας στον κύκλο της νεότητας και του μαρασμού.

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

Φυτεύγω Δεντρωώδω 13: Πρινκαιμεταζέρες ή Ο Συμπυροβολισμός της Λάθασσας



Φυτεύγω Δεντρωώδω 13: 
Πρινκαιμεταζέρες ή Ο Συμπυροβολισμός της Λάθασσας


"suffering from cupcaches and milkshaches"


Άναψα το πορτwhatif. Ξεκοινωνώ τη μέρα με μια ασπρηπετραξεσπρεσιέρα και με τα ντουμσπιροσπεροπίστολα της δια βίου πάθησης. Κυλάω με δύο πόδια, ένα παραλλήλημα ελεύθαμπων συσχαωτισμών ομολογώντας αναλογίες που αναλογούν σε ομολογίες ισχνότητας και πολυλογώντας απολογίες που απολήγουν σε πηλολογίες πικνικότητας. Ξαναζώ και πάλι για άλλη μια φορά στην εξαντλυσιστρατόσφαιρα. Η γη μας, λιβανισμένη, η συν-κυριακή αποτεφρωμένη γη μας μετά τη θειική αποβλητουργία. Η απανθρακωβλάκωση του περιβάλλοντός μου, είναι η ταυτότητά μου και όλες οι εναλλακτικές εκδοχές μου. Αναβιώνω το μαρτύριο του χριστιναγκιλερωτού σταυρού με τα δανιηλχαρμολυπειρώτικα τραγούδια της ξεγνοιασχετοσύνης. Τείνω να αγαπώ τα αμφιβιονικά μου μέλη που μεμβρόντητα με καθοδηγούν στην αναμοχλαγωγυγία καθώς τελετάρχουν τη σκασιαρχειοθέτηση της διάσπασης προσευχής μου στο νοητικό στάβλι του Διαυγεία. Μόνον εκείνη, που τόσο θαύμασα, μπόρεσε να με κουράσει: για το πόσο πολύ με θάμπωσε, άλλο τόσο δε με άκουγε, έδινε την εντύπφλωση της κόπφωσης. Εξαντλίες εξουθενερού. Τώρα πια, τροφή μου μισανθρωπιούχος ευερεθισμός αλλά και καθωσπρεπόσπρια. Κορφή μου προνοημιούχα εβερεστέτ, στα προάστια πρωτευουσών. Γκυ Νιλσμπόρ και η Νανοκοινωνία του Θεάκβαντος. Συκοfanta βεριcoca-cola. Διακοπές στο ξενοφοβείο Χίτλρτον δίπλα στην Ausch-Beach. Ο πολυβίγκανος τρισκαταρακτιβιστής αναπτύσσοντας έναν μυθομανουνού, διακηρύττει πως το γάλα μεγαλώνει-μεγαλώνει γερή σκλαβιά στα Νούλαck. Μάταιες προσπάθειες διάσωσης ενός αποικοσυστήματος (τα εν νίκω καρπούζω μη εν δήμω κουρτοβοικολόγω). Όταν πέθανε το καπτενσπόκεμον θρηνήσαμε πίνοντας διαστημικό charmandλι. Πειραματίζομαι για νέες συνειδησιακές καταστάσεις με τη βοήθεια Alan Whatsupδόκιμων εθελοτυφλοντών που παίζουν όλη μέρα με το τάβλετ.

"Τι ωραίος κύκλος" μου έλεγαν τα ηλίθια ανθρωπάκια βλέποντας το στραβά - επίτηδες - ζωγραφισμένο μου εξηντατετράγωνο. Και αντίστοιχα, "τι τέλεια σφαίρα" σαν έβλεπαν το ελλειπτικό μου εκατονεικοσιοκτάεδρο. Αν είχα ένα κενόμισμα κάθε φορά που έπρεπε να γεμίζω τη μουρμουρολαγνεία τους τώρα θα είχα γίνει το ιεροφάντασμα της γνησιωπής. Θα σβήσω την ακατάσχετη μπιριμπίρα πίνοντας τον αμιλήτη. Με καλοπιάνουν με μιξοπαρθαμυθένιες αδελφοιγκριμάτσες. Τους διαδοικτύρω φοβοκαιδειμοσίως. Μόνο αυτό ξέρω να κάνω. Μόνο αυτό και ξέρω να χάνω. Με ρίχνουν στην σκουμπιντουμπιδιάρα. Διάνα. Είναι χρωστούγεννα και πάσχω ταυτόχρονα από αποθανυνκαιεσαειπνία. Η Ψευδομάδα των Παθολογιών: Ψυχότρυπα. Κουφότροπα. Μυρμηγκόβραση. Μόνο τρεις μέρες έχει. Δεν μπορεί να με ευδοκοιμίσει η μουσική της μπετο-βενζίνης. Όλοι τη θεωρούν το ύψιστο μουσικό ιδίωμα, μα εμένα μου ακούγεται σαν άλλη μια κατασκευιαστική διαδεικασία, μια κακή τρυπόθεση αλλεργασίας, μια μοιρολορχήστρα που πληρώνεται με επιστημαλφή. Σαν το πνευματικό πεδίο που απαρτίζουν κακαδημαϊκοί βηχαναλυτές με σπευδεπίγραφες διαστριβφές και εμπρηστημονικά συγκαύματα. Οι μακροκερδοσκόποι σπεσιαλητάμπουρες. 

Καταφεύγω στην Καγκεμπέκετ και στη Σιαηεϊονέσκο. Μου επιτίθενται μουστάρδην φαλλακανικά αγιατολαχανικά (μήπως έλεγε ψέματα για τη χορτομαγεία της, μήπως ήταν σουβλακανικά;). Είθε οι προσευχές σας να συμπραγκαλαχθούν με τα μαρσαλμακλουκάνικα με τη μανακουραγιονέζα και το λογοτεχνικέτσαπ (της ελληνικής αριάγνειας μιτάφρασης και του κρύου διαφημιστικού χιούμορ δεκαμικροιμητσουμπίσι, όπου μετά την επαφή μαζί τους βιτριολίσθησα και κεζαπογειώθηκα). Δε με έσωσε το μουτζουρασικπαρκτικολεξοτανίλ. Δεν έκανε τίποτα η κρέμα ευειδυσλεξαμβλωμαντύδρωσης. Δε δούλεψε το τιλερέφωνο του τομεσοειναιτομινιμαλισμού. Δεν έζησα ακόμη καμία εγκαυμβλωμένη ρωγοζεχνία που να λεξορροΐζει την ευραδυναμία. Όλα μια αναμονή αλληλεπαλήθευσης του θεομηνιμαλισμού. Ακίνητος, ακτινίατρος παλιρροιοειδών πάντα παρατλληλτρεί. Ίσως χρειάζομαι μια ένεση ξεπορτιζόνης στη Σασπενσιλβάνια, ή τουλάχιστον να ξαναγίνω κλεισουρόβλακας, που τραβάει τη σκανδαλιναβία. "Εγώ πάντως μια φορά κέρδισα τη διερέυνοια της βιβλιοθεονόμου." Εύγε. Η προσωπική μου φρενοβλαβολογία του κατ-ουρα-νού στην πόλη που έθρεψε τον Ντάρβθιν-Βέηντερ, όπου βάρβαροι λαμαρκλεκίνοι και πολιτισμένοι δαρβαβουίνοι συζούν. Η ευηθομετρία του κάθε συλβιαπλαθεόφοβου θα νικήσει την κακή και κακόβουλη επιδερμηνεία της κάθε προχειρομαντείας χωρίς εργαλεία είτε μπιχεϊβιοποριστικά (όπως τα κατσαδαβίδια) ή ιδεοληψιολογικά (όπως η μαρξενσπένσα). Ήρθε ο καιρός να ανάψουμε τα τελευταία μας αναπαυσόξυλα, να ξαναζήσουμε κοντά στα αντρόσκυλα μια τελευταία στάλα χομοφαμπεράδεκτης ζωής, όταν το λιβελουλακί thomaskuhnούπι μετσιμπήσι. Paradiagmondshifts are forever. 

Που είναι κύκλοι. Που είναι επιστροφή στην συμμητρική ταπερνοφροσύνη και συσεμνολογία αντί για την ταπαιρνωκαιφευγολογία και συμφγεροντοσύνη. Που είναι έστω υπερπολύγωνα. Που είναι επιστροφή στη λατρεία της λαθεάς του Errotten και των Ζωόμπι, του Αυθαδώνιδος και της Ταφροδίτης. Οργασμοδαίοι και πεντακάθαρτοι Υπέρβεροι γεράσανε ζώντας indastreetίδες με την ξυλοδαρμόζουσα οδύρμα. Πίνω λιθομνημόνερο από/με τον ραμφορέα που παριστάνει την ευειδυστυχία των μενεξέδων. Ο δεκεμβρυοκολάπτης, το νωχέλι και οι κιβδέλλες τους. Το υπνεύμα αντιλογάριθμου. Πολιορκητικός φλοιός, το αμυντικό επίθετο. Μόνος μεσολαβητής μου προς την απρόσιτη πραγματικότητα, ο whatifηκας.


Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2016

Mandelbrot's Mental Bots – (ζ) α χ α ρ ό κ ο σ μ ο ς | οι στίχοι



Mandelbrot's Mental Bots – (ζ) α χ α ρ ό κ ο σ μ ο ς | οι στίχοι


Ετοιμάσαμε νέο δίσκο με τον Κάλχα και αυτήν τη φορά είπαμε να βγάλουμε και αντίτυπα - βρήκαμε μάλιστα και οικονομικό μέρος για να μας τυπώσουν κασέτες. Πριτς! Τους ρωτήσαμε πόσον καιρό θα κάνουν για να ετοιμαστούν και μας είπαν 30-45 μέρες. Όχι. Η ανυπομονησία έρχεται πάνω από το υλικό αντίτυπο. Για άλλη μια φορά, άυλο υλικό μουσικής, με τη συμμετοχή του Άυλου 542 σε σκρατς σε αρκετά κομμάτια. Σε περίπτωση όμως που θέλετε αντίτυπα (CD, κασέτες), σας φτιάχνουμε κάστομ μέηντ, σπιτικής κοπής και σας τα στέλνουμε. Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να βρείτε έναν τρόπο να επικοινωνήσετε μαζί μας στα διάφορα μέσα και το βλέπουμε.

Τον δίσκο κατεβάζετε δωρεάν από εδώ:

https://mandelbrotsmentalbots.bandcamp.com/album/-

YouTube playlist εδώ:

https://www.youtube.com/playlist?list=PLNzweW6KFNHDUtxrArzP1ZDk3X7Ie_Ri7

01 – Οδοντογλυφίδες και Νυχοκόπτες

Γιατί τόσος πανικός; Τι κι αν καταστραφεί ο κόσμος μας, ούτως ή άλλως είναι νεοσσός. Ρώσος Κολοσσός της Ρόδου εναντίον Θορ, Vor v zakone εναντίον Yakuza, βάζω σισιλιάνικες ειρωνίες να σε τρώνε γιατί όλη η ελλάδα είναι χαβούζα. Θα την κάψω όλη για να επενδύσω σε αναδάσωση. Σκοτώνω όλη την ανθρωπότητα για να πετύχω τη γενική διάσωση μέσα από τη διασκέδαση. Ισοπέδωση, κρατώ τα γεμάτα συντηρητικά πατατάκια. Γαλβανικός μυστικισμός, τριπάρω όποτε ραπάρω και παίρνω αναμνηστικά μαγνητάκια για το ψυγείο. Κολυμπάω στο χωροχρονικό συνεχές δίχως να κατανοώ αν υπάρχουν όρια υπό μορφή φραγμάτων μεταξύ των πραγμάτων ώσπου ακουμπάω στο επιχείρημα της ατομικής θεωρίας που έχει προεκτάσεις στον ατομικισμό που έχει προεκτάσεις στα ιδεώδη των ρατσιστικών ταγμάτων. Υπάρχω; Μήπως είμαι σπισιστής; Μήπως είμαι αναρχοκαπιταλιστής; Ξύπνα τον εσωτερικό δεινόσαυρό σου. Ζήτω η αποθησαύριση. Κράτα το χρήμα, το χρυσό και τον Χριστό σου. Κρατώ τη στείρωση, τη στρέβλωση και τη σταύρωση. Όπως άλλοι ρίχνουν κέρματα σε παγκάρια και σε πηγάδια, εγώ αφήνω φιλοδώρημα στα μπαράκια και ψιλά σε μουσικούς που παίζουν σε παγκάκια. Τα τέσσερα στοιχεία είν' οι τέσσερις φανταστικοί. Σαν τον Reed Richards, η επιστήμη πρέπει να είναι ρευστή κι ελαστική. Τα παράδοξα της ζωής είναι εγκεφαλικές κάμψεις. Νέες νευρικές συνάψεις, καλύτερες από μεταφυσικές εκλάμψεις. Η νοημοσύνη είναι ένα φαινόμενο που υφίσταται πέραν της κρανιακής σου κοιλότητας. Η κιλότα και η καπότα είναι αστείες λέξεις παρά τις προθέσεις της ερωτικής σου ικανότητας. Μαζόχες σκίζουν καλτσόν κι εγώ γι' άλλη μια φορά σαμπλάρω γιαπωνέζο βάρδο. Χαρίζω μπόχες, σκίζω τσόχες όποτε παίζω μπιλιάρδο. Εργασιακή θέση του μέλλοντος: μόνιμη απόσπαση. Η ιδανική φαντασιακή ερωτική σχέση του τώρα σχέση από απόσταση.
Τα απωθημένα μου, τυφλοί επόπτες. Ξηροί καρποί, ελιές και σταφίδες.
Τα δόντια μου νυχοκόπτες και τα νύχια μου οδοντογλυφίδες.



02 – Zordon Lobo

Πάτος της επιφάνειας κι επιφάνεια του πάτου.
Βιοδυνάμικη αδράνεια και ζωντάνια του θανάτου.
Χάνομαι σε σκερτσόζικα υπνωτικά παπλώματα
σε ψυχεδελικά μαφιόζικα ηλεκτρονικά κυκλώματα.
Διευρύνω το φάσμα ανάμεσα στο μπλέ/κόκκινο χάπι.
Δίευρα φιλιά και μια ένοχη αγάπη.
Γουστάρω Σκανδιναβία, μα βάζω στο στέμμα τέρμα.
Η εμπιστοσύνη κερδίζεται με αίμα, όχι με σπέρμα.
Σεξισμός στο ρέγγε και στολίδια γκάνγκστα ραπ.
Είμαι πιο τυχερός κι απ' τα παιχνίδια του ΟΠΑΠ.
Πιο αληθινή ιστορία απ' την Εύα και τον Αδάμ,
μου φαίνεται αυτή της Σταλίτσας και του Μπαμ Μπαμ.
Θύμα υπερβιταμίνωσης, τζάνκι της πραγματικότητας.
Κέντρα αποτοξίνωσης και μέτρα λιτότητας.
Καταραμένος να παίρνω τον προαστιακό της μοίρας,
δεν καπνίζω, μ' ανασαίνω σαν ηφαιστειακός κρατήρας.
Σιγαστήρας κραυγών εκδικητικής αλληλεγγύης,
μισθοφόρος δολοφόνος ηγεμόνων εκ δυτικής Λιβύης.
Κάρολος Κουν στο στέιτζ, γη του παντοτινού ρήγματος.
Τόμας Κουν, αλλαγή παραδείγματος της αλλαγής παραδείγματος.
Ηρακλής Kevin Sorbo, Zordon, 10xcombo,
Gordon πνίγει Αλέξανδρο με ναυτικό γόρδιο κόμπο.
Lobo πνίγει Batman, υπογράφει με μαυροκόκκινο bic
την ανεστραμμένη διαχείριση επικοινωνιακών τρικ.



03 – Τσάι

Σπασμένες τζαμαρίες. Αποτεφρωμένοι φοίνικες.
Σβησμένες τιμωρίες σε σμαράγδινους πίνακες.
Δεξαμενές μολύνθηκαν. Στην υγειά μας. Υγρασία.
Περγαμηνές που σβήστηκαν από την πολυχρησία.
Υπεριώδης ακτινοβολία, κάψιμο στον ώμο.
Βραχώδης παραλία σε παράκτιο δρόμο.
Φωτιά στη ματιά του παππού γερο-τράγου.
Τα χαρτιά-σημειώσεις του σκοπού ενός μάγου.
Βόλια στ' αηδόνια των καιρών της ασυδοσίας.
Τριβόλια στα κορδόνια παπουτσιών ορειβασίας.
Αυτάρεσκος, παχύσαρκος, κυλώ στην κατηφόρα.
Το να τρώω την ουρά μου εργασία χρονοβόρα.
Gizmo Νέμεση. Συνεχίζω την περιπλάνηση.
Σχισμογένεση. Σχιζοανάλυση.
Η τέχνη της επιτήδευσης, το κολιέ της μεταμέλειας.
Η επιτήδευση της τέχνης, το ατελιέ της ατέλειας.
Φωτογραφίζω κέντρα εσωτερισμού στο εξωτερικό.
Καταψηφίζω όσα μέτρα καταψηφίζουν το σατυρικό.
Η ατόφια μου μαγιά έχει τόφι και τόφου.
Ερειπωμένο παρεκκλήσι στην πλαγιά ενός λόφου.
Παρεκκλίνω σαν παρακλάδι που γεννά νέο ρίζωμα.
Αντίσωμα αντιύλης αντιτίθεται στο μίσθωμα.
Ειρήσθω εν παρόδω, ο Ιππότης και το Ρόδο,
κρούω τον κώδωνα της ασφάλειας σαν το Δον Κιχώτη-Κουασιμόδο.
Στυμμένος χυμός, στημένα παιχνίδια. Βαλς με βαλσαμωμένα μύδια.
Κάρυ, καρότο, κάρδαμο, καραμελωμένα καρύδια.
Των αρρώστων το φαγητό, τα συγγνώμη και τα ζήτω.
Ο σώζων εαυτώ βετζιτέριαν μπουρίτο.
Υποδόριος ίππος δούρειος. Σατανικός τύπος.
Από σαρκοβόρα φυτά βοτανικός κήπος.
Η τύχη έμειν' έγκυος, το μωρό-μοίρα κλωτσάει.
Ζεσταίνω νερό στο βραστήρα για τσάι.



04 – The Totem's Locomotive

Cynic cinematic lifespan. Traumatized moviegoer.
Used to be a Kevin Smith fan, now I dramatize Pessoa.
Fertilizing lawnmower, shadowy patient beast
on the right waiting list for entering a wrong waiting list.
Non-obedient, non-euclidean amphibian median
Gryphon-shaped Gideon, colored like obsidian.
The Martian invader's martial abstract arts used on harsh fellas,
Marshall McLuhan marching the media are our marshmallows.
The all-knowing living encyclopedia negating its users.
The law of prochronism generates xenophobic losers.
The psychotic devotee to the chaotic coyote's
totem denotes the meaning of the totem's locomotive.
The oracle's obstacle. Its tentacles bare testicles.

Exploding plots, unmanned autonomous Megazords
holding Phlegrean swords, rental words on Handel's chords,
surrendered gods to headless lords,
endless wars of ifs ands or nots
in blended input/output slots melt in pots,
extended knots between Alan Watts and the underworld which rots,
frozen dozen shots, rising horizon of rhizomatic thunderbolts,
rhyming with the means of Mandelbrot's Mental Bots.



05 – Περέκ

onesec, μετενσάρκωση του Ζορζ Περέκ σε ραπ,
τρώει περέκ μπουρέκ, τσουρέκ, δεν πάει για τσεκ απ,
διαστημόπλοια Star Trek με χειριστή τον Μπλεκ με μέικ απ
πατάω rec, ντεμέκ high tech mic, William Blake, snap.
Πιο βιντάζ κι από τη δισκογραφική του Nek, ρεσπέκ να 'ούμ'.
Πιο τζαζ κι απ' τα μπιτς του Madlib για τον Doom.
Επέζησα από τις πολλαπλές ηχητικές προσβολές στ' αυτιά μου
Εξήγησα τα πάντα σε αναλυτικές απολογητικές επιστολές στη θειά μου.
Απ' το να υποκύψω στο ΑΚΤΟ καλύτερα να γλείψω κάκτο,
σχεδιάζω τη ζωή μου, ζω τα σχέδιά μου, ipso facto,
από κόκκινο σε πράσινο, από Mario σε Warrio
Λάβε γνώση αμφίβολη από έναν γηραιό MC
με βεστιάριο πελώριο, το τροπάριο δεν έχει όριο
Μείγμα Dario Fo και Φαραώ Ραμσή
Έλξεις-λέξεις, δε θα στέρξεις, cyber-Ξέρξης, Μετα-Σπάρτη,
Μεγαλέξανδρος Γρηγορόπουλος, αέναο κιτσαριό.
Υποσυνείδητο πλυσταριό, φοράω το μπιτ για Μάρτη,
control-alt-delete, τέλος εργασίας στον γκεστάλτ αντάρτη,
που για το τέλος της εργασίας διοργανώνει καλτ πάρτυ.
Η Αμοργός του Νίκου Γκάτσου καλύπτει την ανεπάρκεια σε εφόδια.
Ζωή μπάτσου στα Εξάρχεια, σειρά με αυτοτελή επεισόδια.
Αυτό το κουπλέ αφιερωμένο στους γονείς που υιοθετούν
πρωτοποριακές παιδαγωγικές μεθόδους για να αναθρέψουν
τα κατά λάθος βλαστάρια τους και σ' αυτούς που επειδή
έχουν περίσσεμα αγάπης προτιμούν να υιοθετήσουν.
Σεβασμός στη ζωντοχήρα που επιλέγει στείρα να μείνει.
Σπινθήρας σβήνει, σμήνη εναλλακτικών, συν Αθηνά και μπύρα πίνει.
Το μέσο είναι το μήνυμα άνευ μεσολαβήσεως.
Rap-Bluegrass της λούγκρας, Λουκρήτιος, Περί Φύσεως.
Ο εξπέρ στην εκσπερμάτιση αντισεξισμού,
αποδέκτης φουσκοθαλασσιάς, αμορφωσιάς και κομπλεξισμού.
Κυριολεξία, ηλεκτροπληξία, αγνοώ επιδεικτικά
μπούρου-μπούρου σχήματα κι οχήματα μεταφορικά,
απλώς όταν τα λόγια μου είναι γλυκά, υπονοώ τα πιο κακά.
Βεμ βεμ βεμ βεμ, σαν να λέμε “άνοιξε πέτρα για να μπώ”,
Τυρανόσαυρος Ρεξκάλιμπερ, έχω στη φαρέτρα στίχους
του βασιλιά Αρθούρου Ρεμπώ. MC Τζόξερ-Σαλμώνιος,
δεινός πωλητής-τοξότης, ούτε να το 'ξερα, εν τούτω σφήκα.
Στο ραπ αυτό ακούστηκε η φωνή του Ακίνδυνου Γκίκα.
Στο συγγενολόι μου υπάρχουν ίχνη από έναν κλώνο της Μόρα.
Δε χάνω ποτέ χρόνο γιατί το ρολόι μου δείχνει μόνο “τώρα”.



06 – Sphinx

Χιπχόπερ φέρνει κοπερ-νίκεια επανάσταση.
Οι δείκτες γυρνούν γύρω απ' το ρολόι ή τα ρολόγια γυρνούν γύρω από δείκτες στατιστικής στο άναψε-σβήσε το τσιγάρο της Άννας Βίσση, δερβίση μου, δε γυρνάν τα πάντα γύρω σου, απλώς έχεις σουρώσει.
Κανένας Φλίνστόουν δε θα υποδουλώσει τον Yoshi.
Στο τσατ-μπαμ εκμηδενίζω το χαμόγελο της τζοκόντας μ' ένα σμάιλυ.
Ράπερ ακυρώνει τη συζήτησή μας περί διαλεκτικού υλισμού στο τσάτρουμ λέγοντας πως είναι άυλη.
Υπάρχει και το ίντερνετ οφ θινγκς. Υπάρχει/δεν υπάρχει θεός, πριτς, τον σκότωσε άυπνος ο νίντζα Λάιμνιτς πριν γραφτεί το λόρντ οφ δε ρινγκς.
Χτίζοντας βίρτσουαλ ριάλιτυ σόου εντός 3d παλατιών εμπνεόμενος από την αίγλη 90ς τηλε-βετεράνων.
Σφιγκτήρες οι κόρες των ματιών, σφιγκτήρες και οι έξοδοι κοπράνων.
Σφιγξ.



07 – Ζανκ Φράπα

Μόνο αφεντικό μου το σκότος, είναι ο κρότος του Κθούλου:
καλύπτοντας τον ήλιο μ' ένα μπισκότο Παπαδοπούλου.
Προσπερνώ διαφημίσεις ηλεκτρονικών τσιγάρων
ατενίζοντας έναν ορίζοντα περιγραμμάτων βιομηχανικών φουγάρων.
Παιχνίδι ανασύνθεσης δομικού γρίφου ιεραρχικών βαθμιδώσεων.
Μόνη σχέση μου με το χρόνο: φέρομαι αναβλητικά.
Μόνη σχέση μου με τον πόνο: καταναλώνω αναλγητικά.
Θες να κοιμηθείς; Πωλ Βαλερύ και βαλερινάνα.
Θες να ξυπνήσεις; Μπες στο YouTube και βάλε Rihanna.
Ακόμα και τα σπουργίτια κοιτάν αλλόκοτα
αυτά τα σπίτια που 'ναι σαν σπιρτόκουτα.
Gwen Stacey, της Mary Jane δεύτερη φύση.
Μετά τη δέηση έρχεται η ac/dc δυαδική αναμέτρηση.
Είναι το πασπαρτού τατού ενός φθαρτού θνητού,
το λεξιλόγιο του στρατού, ζωάρα.
Χατζηαβάτης άβαταρ και χατζάρα και κατάνα
στο άβατο καταναλωτικό ψυχαναγκαστικό όργιο στο Zara.
Πελατειακή σχέση, κατάθλιψη με απώλεια βάρους.
Προνομιακή θέση, αξιοποιώ εμβόλια θάρρους.
Σκουπίζω με μπλουζάκια Maui and Sons
τα δάκρυα των Motorhead και David Bowie fans.
Ελεύθερη αγορά όπλων, σιγαστήρων και κλομπ “ο Βουλγαράκης”.
Αγορασμένη ελευθερία σωματείου υπαλλήλων “Μπομπ ο Σφουγγαράκης”.
Οίκος ευγήριας, ανοχής και τρέλας και μπουγάτσα θείου Βάνια.
Νίκος Καρβέλας στην ταράτσα της Ανίτας Πάνια.
Κόψε το σκανκ και τη γκράπα.
Μουσική και γρήγορος καφές “Zank Frappa”.



08 - Jynx

Όλα τα Pokemon απόκαμαν. Έμειναν να μας κοιτάζουν. Σάστισαν.
Όταν έκλαψαν τα Bulbasaur που εν τέλει ποτέ δε βλάστησαν.
Ο εσωτερικός κόσμος της φράκταλ. Η επικοινωνία μας φράκτης.
Συναισθημάτων παραχαράκτης.
Στρατολογήθηκα στις ορδές θυμάτων του υπερβολικά σαγηνευτικού και σαγηνευτικά υπερβολικού τακτ της.
Τα δάκρυά μου έγιναν παγωμένος καταρράκτης.
Χτύπησα το πιο ευαίσθητο σημείο του καλαμιού του ψυχοπαθούς πρώην της, του Mewtwo.
Νομίζαμε πως νικήσαμε από κοινού τη δύναμη του χρόνου και χαθήκαμε στην ορμή του ποταμιού του.
Την έσωσα από βέβαιο πνιγμό.
Μισοέκλεισε τα μάτια της με καχυποψία και δισταγμό.
Δεν είμαι το όνειρο κάθε γυναίκας για τη γυναίκα των ονείρων μου.
Τσάκω την αλήθεια και ξύπνα Σνορλαξάκο.
Μάλλον πρέπει να γυρίσεις στην ψυχρή ψυχολογία των αγαπημένων σου βόρειων.
Είναι η επιστροφή του σχιζοειδούς Poliwhirl που την πέφτει στο μισομεθυσμένο Vaporeon.

Jynx.



09 – Βρώσιμες Φιλίες

Δείπνο στο ρεστοράν ο “Γελαστός Βούδας”. Επιθεωρητής Πουαρώ στα χνάρια του ξυπνήματος της ροζ πουά αρκούδας. Ο προβολέας πέφτει πάνω μας χαρίζοντας σκότος στη σκιά μας. Η σκιά μας κρατά σημειώσεις στο μπλοκάκι αντι-ύλης. Οι ατόφιες ξήγες καταδικασμένων αχάριστων φίλων μου φαντάζουν σαν μπολάκι με ψόφιες μύγες μπροστά σε ορδές πεινασμένων άπληστων σκύλων. Μας συνδέει το μυστικό που όρισε την κατάντια μας. Πολλές φιλίες στείρες, μπορεί όμως μέσα απ’ αυτές να γεννηθούν μικρά τερατάκια. Υπολογίζω το πόσο βαρετή μου φάνηκε μια έξοδος για μπύρες από το πόσο συχνά έχω ζητήσει να μου γεμίσουν τα πατατάκια. Αγγίζουμε κάθε υπαρξιακό μας μόνο με τα γάντια μας. Φυλάμε κάθε κόπρανό μας σαν τη συλλογή από διαμάντια μας. Ανακηρύσσουμε φίλο κάθε κόπανο που θα δεχτεί να ακούσει την όποια απαγγελία μας με παρασιτικό αντάλλαγμα να κάνουμε πως ακούμε κι εμείς το δικό του μονόλογο, σαν καθρέφτες πρόχειρης πρόβας μιας παράστασης που δε θα ανέβει ποτέ. Είμαστε κόμβοι αναμετάδοσης ασυδοσίας, οι σχέσεις μας είναι ρόμβοι, σχέσεις των δύο, συν το φόβο του άλλου, συν τα εργαλεία μας. Η επικοινωνία μας είναι βόμβοι, αφαιρούμε τους κοινούς θορύβους και ό,τι μένει είναι ο χαρακτήρας μας και το άγγιγμα της μοίρας. Σουρόβλακες, έρχονται ταφόπλακες. Τρέφομαι με φρέσκα πτώματα χιπστεροεϊδών που τρέφονται με εικόνες χάμστερ και αστεροειδών, όπως και με χρήση στεροειδών. Είναι η υπερτροφική μου πυραμίδα. Αν η σκέψη πιάνονταν για υπερτροφή στα καταστήματα βιολογικών προϊόντων θα ‘πρεπε να πουλάν ebooks του Βίτγκενσταϊν για τα Γλωσσικά Παίγνια και στα κιμπούτς να αντικαθιστούν την κλάιν μάιν μεταφυσική με τη φυσική του Αϊνστάιν και την παλιά διατριβή μου για τη σχέση θεωρίας παιγνίων και σχετικότητας αναμιγνύοντας τη μοριακή γαστρονομία με το σαβουάρ βιβρ μιας απολεσθείσας αρχοντικότητας. Είμαστε ό,τι τρώμε, κι έτσι τρώω τεράστιες ποσότητες από μεταλλαγμένα, μπας και με δεχτεί ο Ξαβιέ στη σχολή για προικισμένους νέους. Η σωστή χρήση της γλώσσας μας υπόσχεται καλή σύνταξη και ανθρώπους γερασμένους μα ακμαίους.  Τι με νοιάζει αν θα έχω κάτι για να μαθαίνω στα εγγόνια μου; Καλά-καλά δεν ξέρω να δένω τα κορδόνια μου. Αμφιβάλλω και για την πιθανότητα που με θέλει να πεθαίνω στα χρόνια μου. Αυτός που πάσχει στην εφηβεία από σύνδρομο βαθμοθηρίας θα υποφέρει στα γεράματα απ’ αυτό της συχνοουρίας. Καιρός ν’ αποκόψουμε τους ανθρώπους από τη Γη, σαν να ήταν οι άνθρωποι γύρος και η υδρόγειος ένας γιγάντιος οβελίας. Δεν αμφιβάλλω, παντού χωρούν αμφιβολίες και δυνατότητες αμφιβολίας. Αν, όμως, κρίνονται οι πράξεις εκ του αποτελέσματος, τότε όλες οι ανθρώπινες υπάρξεις μου φαίνονται σαν μια μορφή εδέσματος. Μμμμ.



10 – Συγγραφάντασμα

Είμαι γκοστ ράιτερ βιβλίων αν έκανες κατά τύχη μια επιτυχία και θες να εξασφαλίσεις τις επόμενες για τον εκδοτικό σου. Απορροφώ τα στοιχεία της γραφής και του χαρακτήρα σου έτσι ώστε όλοι να νομίζουν πως το πόνημα είναι δικό σου. Σου συμπληρώνω αιτήσεις στο ΚΕΠ, κάνω τις φορολογικές σου δηλώσεις. Προετοιμάζω τον λόγο που θα εκφωνήσεις σε επίσημες και ανεπίσημες κοινωνικές εκδηλώσεις. Γράφω λόγους επικήδειους, πριν ή αφότου πεθάνει κάποιος, για λόγους αγνούς ή επιτήδειους, είτε ήταν ο αποθανών άγιος είτε σάπιος. Γράφω τα ερωτικά σου γράμματα και αυτά του αποχαιρετισμού, με ή χωρίς χολή. Συντάσσω πέρσοναλ στέιτμεντς για την εισαγωγή σου σε οποιαδήποτε σχολή. Αναλαμβάνω πτυχιακές εργασίες, προπτυχιακού και μεταπτυχιακού επιπέδου, όπως και διδακτορικά. Σου γράφω ραπς εμπορικά, όσο και αντιεμπορικά. Μπορώ επίσης να σου γράψω κομμάτι ντις ενάντια σε αυτούς που τους γράφουν τα κομμάτια άλλοι.
Εξαιτίας μου η Μαντά έχει γίνει η ελληνίδα Μουρακάμι κι ο Λιακόπουλος Ντέιβιντ Άυκ. Γράφω στο τσατ-μπαμ πετυχημένα στάτους απντέιτ που θα σου εξασφαλίσουν άπειρα λάικ. Σου γράφω τα σκονάκια που θα σε κάνουν απουσιολόγο και σου συμπληρώνω σωστά το απουσιολόγιο. Σου διορθώνω τα γραπτά και βγάζω εξεταστέα ύλη. Σου γράφω τα παραμύθια που θα λες στα παιδιά σου, όπως και τα γράμματα που θα στείλουν στον Άι Βασίλη. Έχω συνεχώς έμπνευση για να σου γράψω τα ποιήματα που θα σε κάνουν να κερδίσεις σε όλους τους μαθητικούς διαγωνισμούς.
Αν έχεις μια καλή, αλλά δύσκολη υπόθεση εργασίας, σου βγάζω τα αποτελέσματα, αλλά κι αν έχεις ένα τυχαίο ενδιαφέρον αποτέλεσμα σου βρίσκω την κατάλληλη υπόθεση εργασίας. Κάνω το μπλογκ σου διάσημο σε δύο μέρες, αποκαλύπτοντας ένα σκάνδαλο και χτίζοντας μια ασυναγώνιστη θεωρία συνωμοσίας. Εγγυώμαι την επιτυχία ενός προσκλητηρίου γάμου. Γράφω στίχους τύπου Άντζελας Δημητρίου και Πάνου Κιάμου. Συντάσσω το νέο πολιτικό σου μανιφέστο εκφράζοντας την ιδεολογία της αρεσκείας σου. Σου γράφω αντιαιρετικούς ή αντιθρησκευτικούς λιβέλους, αλλά και τα ιερά κείμενα και τις επίσημες ερμηνείες της νέας θρησκείας σου. Για να επωφεληθείτε των υπηρεσιών μου καλέστε τώρα με αστική χρέωση στο 69xxxxxx18 ή στείλτε email στο ghostwriter@casperphd.gr. Απόλυτη εχεμύθεια, σίγουρα αποτελέσματα εντός λίγων ωρών.



11 – Κάβουρες

Ειλικρινής σχιζοφρενής, ρομαντικός και κυνικός.
Ειρηνιστής πολεμιστής, χορτοφάγος κυνηγός.
Πτεροδάκτυλος, άσπιλος, άδηλος, βάκιλος του Κοχ.
Υπέροχος, αγέρωχος, ένοχος Ενώχ.
Το σπάσιμο της παρθενιάς σου και το τεστ για το AIDS σου,
ο ανώμαλος που βίαζε στο δάσος του Σέιχ Σου.
Φίλοι μέσα απ' το Facebook, transhuman Captain Hook.
Γενναιόδωρος γενειοφόρος, Truman Show, καουτσούκ.
Ακολούθα οδηγίες, βήμα-βήμα, γράμμα-γράμμα.
Βγάλε χρήμα, μπες στο δράμα, Fukushima, Fukuyama.
Μαγεία, Harry Potter, yo, άγιο δισκοπότηρο.
Το πλάγιο προτιμότερο, ναυάγιο για το κότερο.
Theramed, Omega Red, δόντια άπλυτα, Halls(holes),
ιντερνετικές αγορές παρά τα Capital Controls.
Τα καυτερά δίνουν φτερά στην κυκλοφοριακή συμφόρηση
Αμβλύωπας στο ένα μάτι περιφερειακή όραση.
Ακουστικά βαρηκοΐας, σάλπιγγες θεομηνίας πλήξης.
Μυστικά μακροζωίας με ημερομηνία λήξης.

Κάμερες στις στέπες, κάμε-κάμερες στις στέπες.
Κάβουρες στις τσέπες, κάβου-κάβουρες στις τσέπες.



12 – Ούρσουλα

Ο γύρος της μέρας σε ογδόντα κόσμους, ζώντας το ρίσκο σαν τον Φινέα Φογκ. Σκρατσάρω το σεληνιακό δίσκο ως λυκάνθρωπος Γκοστ Ντογκ. Πιο γαργαλιστικός απ' τον αναρχοσκανδαλιστικό συνδικαλιστή δημοσιογραφίσκο που κάνει ποστ στο αντιφάσιον μπλογκ. Ειδικός στο να βρίσκω σπάνια σαμπλς χωρίς να μπαίνω στο προγκ νοτ φρογκ. Εκρηκτικό υπεραπορροφητικό χαρτί ρουφάει τις δυνάμεις του παντοδύναμου, ανδρόγυνο Γκάμπιτ/Ρογκ.
Αστρικός άστεγος, αστικός αστακός. Βρίσκω βάθος στους ρηχούς στίχους του Τέλλου Άγρα. Αδράξας την ευκαιρία, μαύρη μαγεία, Γουακάντα, εννεάγραμμα, άμπρα καντάμπρα, άβαταρ αύρα του Αβράξας κι άγαλμα, αβάν γκάρντ αρτ ραπ, μας απ, καντάβρ εξκουισίτ πάνω στο μπιτ στρητ φάιτερ, πες το και τέκκεν. Μπλάνκα Μόκουτζιν. Δε χρειάζομαι μετρητές γκάιγκερ για τα ρέντγκεν. Προτιμώ το “Είναι και Χρόνος” από το “Είναι και το Μηδέν”. Πλέω με τη γοργόνα μου στα πελάγη ευτυχίας της Γαιοθάλασσας κι εχθρός μας είναι η Ούρσους κι όχι η Ούρσουλα Λε Γκεν.

Οι αγώνες υποχώρησης πνίγηκαν. Δεν ήξερα. Δεν είδα τα σημάδια έγκαιρα.

Και όλες οι γοργόνες πνίγηκαν στα μολυσμένα ύδατα, τα γεμάτα ξερατά από λερωμένα από αλκοόλ έντερα.


Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2016

Φυτεύγω Δεντρωώδω 12: Θυμάσαι τη σπογγοχρέωση, εμπλαστροναύτη;



Φυτεύγω Δεντρωώδω 12: Θυμάσαι τη σπογγοχρέωση, εμπλαστροναύτη; 

Η αχρωμαυτοψία του άλλοτε νεcrew μου γίνε-κόσμου. Οι μέρλινμνες της Μεσμεράλδας για τον Κουασιμοδιστρόβιλο που φορούσε το απροκάλυπτρο γίνονταν ορατές σαν γυάλιζε το φοβητρώ του αμαρτατελεύτητου ακαθαρτθρέφτη του. Αστικό ασβζέστιο, πολυκαρποικίες, κοινωνικές συνθήκες που προσιδίαζαν σε πιπέρημο ή σε πανταχούρταγο πυρκαγιέν, η τρωγλαυξομοίωση της αυτοσαρκαστυφιλίας. Γύρω τους όλοι μιλούσαν μ'ενοχεσμένοι και με κραχύπτοπτα δενεχοφραγκομαχητά.

Όντας σε υπερδιεξέργερση, καλωδιοπομπαιοργανώνουν ένα υπερατλαντάρτικο πλωτής πόλεως. Στο ταξίδι πέρασαν από το δηλητακρωτηριασμένο εγκεφαλακρό φαλλακρωτήριο, όπου και αναψυχαναγκαστρώθηκαν αμφότεροι από τα εκλαϊκολακευτικά τους σχόλια. Τότε γεννήθηκε. Αλλά όχι από το σμίξιμο των υγρών τους. Το αληθινό τέρας του Σταχτοδόχ-νες δημιουργήθηκε από τη μακρόχρονη συσσώρευση αλαλάτων μέσα σε υλικό περιξφθόριο και πνευματικό δολιοφθόριο στη μέρλιμνη.

Δε φορούσα μαρκιντεσαντηλιακό στη Χαρακιργιζία, δε φορώ και τώρα. Δε φορούσε απορροφυλακτικό στα Χάικουλαντς, δε φοράει ούτε και τώρα. Παλπ πολλαπλαπαφλασμός στο ξελασπόλουτρο. Παιξεγελασπολογία και ύστερα πείνα. Αντιλαμβαγεύομαι μια σοκοσχιζογκοφρέννοια. Τάισα λίγη και τον Κουτσομπόλυγουντ Πέκερ που τρυπούσε τις κοινωνικές διασυνδέσεις με το μπλαμπλάκ-εν-ντέκερ. Καιρός για βιβλιοφαγοπότι: Βάζω ασπαράγκιστρο στο μαυροάσμπεργκερ κινγκ. Μανιτάρια, αλλά κρέμομαι από τον γινγιάντζο της συνπληναισθησίας. Η σαβουαρβιβριοθήκη της είχε πιάσει μιχαλησκατσαρίδες.

Γεσθημανικανομύητος ψυχολάγνος, εφαρμόζει τη χρωμιοπαθητική: Ένγκελειστος στο μεταμορφανοτροφείο μου, βυθιζωσμένος στον εγκαταλύπνο μου, επιχειρώντας μια πανσπερμηνευτική αποκρυμνογραφία της αντιθλιπτικής μου ικανονικότητας, δε με προστάτεψε η πονηροπαγίδα από την αποπνικτικτίκ ατμόσφυρα και τον αλατοπίκτερο. Κοινώς: δεν μπορούσα να ξυπνισαπέχω από την ονειρική και εφιαλτική κατάσταση, για να είμαι ειλικρινής, δεν κατανόησα ποτέ τη διαχωριστική γραμμή.

Θάνατος του Φερναντυσταργουόρσχολ Περσοέα που θα βγει με τη Νεκροφηλία, κι ας disπέρσωραία. Έγινα πια σακαρακοσυμπλέκτης, μαζεύω τα σκουπίδια της γανυμηδυποδήγησής μου, γίνομαι τσιφτευτελής. Exasparcophagusto, αυγοκακογουστιάτικο φουγγάρι, προπροιωνίζεται. Κελί-φως, κεφαλάρι, κέλυφος, κελάρι, έλαφος.