Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013

Φυτεύγω Δεντρωώδω 1: Ο Χόρχε Μανάδδις Αβέβα, Υιός.

Φυτεύγω Δεντρωώδω 1: Ο Χόρχε Μανάδδις Αβέβα, Υιός.
onesecbeforetheend

Το κύμαινο αυτό πυροδοτανήθηκε από το κύμαινο αυτό
http://yparon.blogspot.dk/2013/10/blog-post.html

Μουσικά ανδρόργανα και ολόκληρα μισόγυνα. Συνωμοσιαμαίες τριχωτές μαίες του αντισεξυρισμού, της εποχής του Σέξτηρ του Εμπειρικού, του ληγμένου σεξπειράματος του εμπειρίκου, του φαλλικού συμβολικού "κικιρίκου." Ο εξαυνανισμός του κληρικού γεωργού του Μονάδη, του μοναδικού Γκιόργκι Μανάδελφου Μπρατ. Ο εκτοπλασματικός εκτοπισμός των φαντασμάτων του τοπ τεν τεν. Εξοπλίζω την καραπείνα με την παραεσωκρατική μαλαματίνας διαλεκτική μαιευτική κλειδίαιτα. Όσο και να αναλύσω λύσεις και προβλήματα, τα ερωτημαντικά παραμένουν τέλεια ελαττωμητρικά και αναλλοίωτα. Τα καράβια μου πνίγονται στα χαράτσια της φαρολογίας. Τα Φαρόου Άιλαντζ είναι ευφυείς μεταφαρές και ο φαρσέρ που μαθαίνει φαρσί φάρσες κάνοντάς τες σε φαρσέρς ανήκει στους μεταφαρσέρς. Οι αλκυκλικές κούρσες που κάνει ένας σφιχτός κορσές που βγάζει το αχλάδι της ζουμπαταρίας. Οι βουκολικές γλίτσες είναι οι αμφιγλύκες και η αίγλη της Αγλαΐας, όπως η εμφάνιση της δροσοτελίτσας του γιν γιανχ στο χάος της Αχαΐας. Μεταφαρσέρς μεταφραστές μετανάστες, ουτοπτενικός μεταφραπές μου το "ναι." Κυνηγός εσεσθυμάτων, χαράς, εγκατάθλιψης, συγκαταβλάστησης, σιγαταβγάστησης, σιγαστηρότητας και εγκυβματοσύνης τρίτου βαθμού, τεκτονικού διασυμβολικού. Κυβικά σεπτέμβρυα και κομβικά βρύα με περισφαιρίζουν, είναι φως σφαχτάρι. Ο γεωργός που θέλει να φτάσει στον Άδη καλλιεργεί μιαν αξινολόγηση βασιζόμενος σε μια ξινή άξεστη αξινόμηση. Προσπαθώντας να φτάσει στην Πολιτεία του Πλούτωνα, έφτασε μόνον ως την Παρακατερίνη και μετά από πολυΐμερο σκύψιμο και σκάψιμο κατεβάζοντας ρακή κατέβασε και το βρακί στο καταχύμμενο και ανασκάλυψε την πυροκατρουλίνη την οποία παρήγαγε και ανήγαγε σε παγοθρεπτική αλφαβηταμίνη για να αποκολπίζει πορδήματα πίεσης. Πέρασε δύο χώρες αναλύοντας τη διορία των δύο πάρκων. Η σύμπτωση του ανορχικού κουτιού της Πανχώρας και του απολυτορχικού κουτιού της χώρας των θαυμάτων της Τάνιας Βουγιουκλίδου με το βαγιοκλαδάκι. Αν σκα/οτωθεί απ' την Αθεϊαία ίσως δώσει ζωή στο μαναδάκι. Μοναδικός του ο τελευταίος άσσος στο μονίκι, ένα ανυπολόγιστο μηδέν. Αδιεξοδυαδικό σύστρωμα του Ζωρζ Μηδένη. Ήλπιζε να έχει μια Μπεμ Βεντάζ για να πει στη μπέμπα "τώρα θα δεις τη μπέμπα που θα μας πάει δύο χήρες παρακάτω, στης Αβύσσου την πρωτεύουσα, Αδδίς Αμπέμπα, άντε, έμπα." Μα ήταν λιλίθεια και δεν κατάλευε. Ο Γοργός Αδάμης ξεκίνησε με θύματα χορού της ιστορίας, πυρεμβαίνοντας. Τα ορχιτεκτονικά σχέδια πανάκτησης του δικόσμου, του διάκοσμου της ιδιοσυστατικτησίας πάντα περιπετυχαίνουν. Το μαύρο κουτί με το άσπρο γατί. Το σιωπηlow κάτι με το φασισταριώζικο γιατί. Τα συνδεθελτικά και διαγυρτικά "και" ανάμεσα από κάθε "και" σε ένα μακροσκαιλές καίμενο που αποτελείται μόνον από "και." Μαρμετρούσε τα μαύρα σαββατόλεπτα και τα κυριακόλεπτα, μη θέλοντας να επιστρέψει στην εβδομηδιαία του εργαστεία που του προσέφερε δευτερόλεφτα: Και ουτωκαθεξύσε την πλάτη του κάθε πελάτη. Και ουτωκαθετήρας στου ξυσίματος την πληγή του πυρός το αλάτι. Πονειρευόμενος του κάθε πελάτη το παλάτι. Ή έστω την πυλωτή. Αξίνοντας το φιλαυτί έπαθα πηλωτίτιδα. Ευτυχώς, όταν το έκανα φορούσα ένα προπαγάνδι. Η τεχνική ξυσαίματος του Γεωργυίου Μανάνδη λέγεται πως προήλθε από την Stylάνδη και πως γι' αυτό κοιμάται πα' στο πάτωμα δεχόμενος το δικό μου πασπάτημα. Ο Ηλεκτρισμός είναι το ναζειςστοφεμινιστικό κίνημα μιας λευκής Ηλέκτρας που δείχνει το ποντίκι στο μπράτσο της. Η Φεμίνι βλέπει το ποντίκι Φεμίκυ τρομαγμένη, ως έναν ακαταμίκυτο παράγοντα μικυτίασης του ανδροπομορφασισμού της. Ο Φεμίκυ Μανώδης καταπολεμά το μπράτσο της homoφοβίας με μαλοξανδρινούς αλεξικεραυνανισμούς. Τα ελευθηρία εξαφιονίζονται σε φαντάσματα δευτεροneptune. Για να γύνουμε διζαίοι του δρόμου πρέπει να νικιάσουμε σε ένα διαγυνισμό μια σιντιέρα ρόσα, ένα μίκτικ, και να σκάψουμε σε δύο ακωστικά ορηχεία. Να ζομπ ἵνα μυζώ; Ιδού η απόρροια της απορίας άνευ επι-δώματος. Αρρωστοκραιτεία τυράννων. Ανάπτυξη νέον γκρικτηρίων μεγέθους και υφής τυραννόσταυρου αφρορέξ ιουδαίων και αφιχθύων. Τέσσερις επορχέστες διαδορφικά μας 'κλησίασαν. Η πρώτη μάς αβάφτωσε. Η δεύτερη μάς ταύτισε με το χορό του Ισαΐα. Η τρίτη μάς εξομαλυνολόγησε. Η τέταρτη μάς χωμάτισε όταν το χρώμα του δέρματός μας τα 'φτυσε. Κι έτσι έφτυσε ο Γιώργο Στονάδη για να βρει τη Νευρυδίκη, εκλύπαρών μ' ένα βελβετικό σουγιάδι feron υπολίμωτρα λιπηρών τροφών "clinton," τηλεόπτερων. Ειδικήμου τροφή είναι μια καρυκουλτούρα τησινδικίτς κουζίνας. Ο εγκέμφυλος είναι ο σπερμαφρόδετος βόρειος σκώλοψ που χω/ειρίζεται δύο ειμισφαίρια όπως και ο knotιος. Γι' αυτό οι κάτσοικοι της Παρακατερίνης παραμένουν παρανόητοι. Σου λένε "για να καταλάβεις το νόημα του 'ήτοι' πάρε κανά ρίνι." Από τους λίγους λαούς που όταν ενφτερνίζονται μαγνητίζουν ενρινίσματα σιδήρου δρόμων μεσομιξοστοιχειών. Σύμμοιρα απεχθές το μακαύριο. Ο συνειδητο-ποιητής αυναγνωρίζει τα πρόσκοπα της Παρακατερίνης στους κατοικοπόρδαρους του Άδη. Αφιεραστές και αφιερώμενοι στο φιλόσωστο "Afierratum Purgatorgium" της παραίσθησης της αφής της (παρενθυσίας) του ενός για τον άλλο, του μικρού εντός του μεγάλου. Ο Γεόργιος Μανουάλης δεν κληδεύτηκε μετά τον ανθάνατό του. Ζήτησε να γίνει Ταμπέλα Βήτα σε κάποιον περιthorιακό δρόμο της Κινδυναβίας. Ίσως πλαίξουμε γυμνουσική για τον Πάτρικ και τη Μήτρικ, τους πραίκτορες του ενθουσηαηεησμού. Αναστριμμένος σαν χυμός φυσικός πορτοκάλιμπερ, ξανατριγυρνώντας στη φύση του Ολύμπουμ, βρήκετοπ τόματι σεληνικής κλώσσας, θύμα συντανιστικής οργάνωσης, αποτέλεσμα μιας πολύ σέξυπνης ονείρηξης αμυγδραλιοφθοράς. Ήταν η χρωμηρική εκτημούσα του. Δεν ήταν η/ο χρυσΑΒΓήτης επαγγελμίας. Ήταν ένα γραμμαζόνιο βαλκυριζατέρ στα στενά του Ψυχαδείλι. Δεν ήταν ξηρό χλωροκομφόρμιο. Η συνάντη citus δεν ήταν παρά σκακ/τιστική επιβεβίαση του άξινα προσο-χί και του άξονα πρόσο-ψι. Ο Κασπαίρων ο στιλβωτικός ήπιε κρασί και η Αθαναία Μηχαναία του είπε "Ρουμπά-Γιατ." Η εντιμολογία δεν του επέτρεψε να μην της κάψει μια απόδειξη για τις υπηερωρσίες της. Ο Γιοργ Οσμάν Άδης γη Νετ ένα με ό,τι τον περιβρέχει και θα τον περιβρέξει. Θα προσκινήσει γη και ουρανό στα Οπωσόλοιμα. Θα γράψει το μαναδέστατο μανα-δέστο του Ηλεκτρωματισμού (σύνδραμο Ηλέκτρας). Ζητιανεύοντας στις Βρυξέλλες θα βρειλέξεις για το μιμιφέστο του ελεοχρηματισμού. Ο Υισούς Αμνάδης στην Κρήτη Volterra κατά τας γραφάς και θα 'ναι κρύος, πτώμα από την κούρηση. Καθώς τον κοιτάς μο δαίος σε διαπορνά. Δε γεύεσαι τη γλώσσα του. Είναι ο σιωπαλός ψυγεία τρως. Ματροφέστα παραχθέντα σε στηθοκήπια από θερμοσκόπια. Στην Παρακατερίνη φιλαξινεί "τουσπάντες," μια σπάνη αφυλή. Και φραντίζει για την εξάλειψη όσων τη θέλουν "Παρακρατερίνη." Και ειρωτεύεται.